Η καταληξη ενος χταποδιου 😀

Γευστικές προτάσεις και τρόποι μαγειρέματος θηραμάτων
msgrath
Δημοσιεύσεις: 46
Εγγραφή: Σάβ 10 Οκτ 2015, 16:14
Ονοματεπώνυμο: Μουζας Σταυρος
Τοποθεσία: Αθηνα

Η καταληξη ενος χταποδιου 😀

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από msgrath » Παρ 02 Απρ 2021, 11:59


Άβαταρ μέλους
matador23
Δημοσιεύσεις: 3190
Εγγραφή: Τετ 23 Νοέμ 2011, 14:42
Ονοματεπώνυμο: Κοβάνης Κων/νος
Τοποθεσία: Θήβα - Βοιωτίας

Re: Η καταληξη ενος χταποδιου 😀

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από matador23 » Παρ 02 Απρ 2021, 14:59

μου ετρεξαν τα σαλια.....

φοβερος μεζες...απο τα νοστιμοτερα θαλασσινα πιατα :hello:
((προσωπικη αποψη))
ΛΑΔΙΑΣ:Η παρΑΝομη αλιεία δεν είναι ερασιτεχνική ή επαγγελματική: είναι απλά παρΑΝομη
https://www.spearfishingforum.gr/viewtopic.php?f=9&t=68075

Άβαταρ μέλους
thalassa50
Δημοσιεύσεις: 14147
Εγγραφή: Κυρ 21 Δεκ 2008, 17:01
Ονοματεπώνυμο: jiannis petropoulos
Τοποθεσία: κερατσινι -αμφιαλη -πειραιας

Re: Η καταληξη ενος χταποδιου 😀

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από thalassa50 » Σάβ 03 Απρ 2021, 00:13

το πετας κατσαρολα στο φουλ η θερμοκρασια διχως νερο διοτι βγαζει μονο του`μολις βγαλει ζουμια χαμηλωνεις θερμοκρασια και μολις πηξει το ζουμι η το βγαζεις η το τελειωνεις ριχνωντας ελαιολαδο και τιγανιζοντας το λιγο και καλη ορεξη :)
το δεν γινετε δεν υπαρχει ,το δεν θελω υπαρχει .

Άβαταρ μέλους
hariska
Δημοσιεύσεις: 7766
Εγγραφή: Δευ 27 Οκτ 2008, 12:32
Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη

Re: Η καταληξη ενος χταποδιου 😀

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από hariska » Σάβ 03 Απρ 2021, 11:45

Ω ρε φίλεεεεε, πολύ καλή φάση! :)
Το ψάρι πρέπει κάποιος να το πιάσει, είναι εύκολο θαρρώ...

Άβαταρ μέλους
ΤΑΙΤΙΝΟΣ
Δημοσιεύσεις: 3986
Εγγραφή: Τετ 04 Ιούλ 2007, 01:09
Τοποθεσία: ΚΑΤΕΡΙΝΗ

Re: Η καταληξη ενος χταποδιου 😀

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από ΤΑΙΤΙΝΟΣ » Σάβ 03 Απρ 2021, 11:48

Τι μας κάνεις τώρα; :shock:
Και δεν μπορούμε να πάμε και για βουτιά ακόμη :cry: :mrgreen:
ΤΟ ΝΟΥ ΣΑΣ ΡΕΜΑΛΙΑ!!!
Pescare ergo sum

Άβαταρ μέλους
hariska
Δημοσιεύσεις: 7766
Εγγραφή: Δευ 27 Οκτ 2008, 12:32
Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη

Re: Η καταληξη ενος χταποδιου 😀

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από hariska » Σάβ 03 Απρ 2021, 11:50

thalassa50 έγραψε:
Σάβ 03 Απρ 2021, 00:13
το πετας κατσαρολα στο φουλ η θερμοκρασια διχως νερο διοτι βγαζει μονο του`μολις βγαλει ζουμια χαμηλωνεις θερμοκρασια και μολις πηξει το ζουμι η το βγαζεις η το τελειωνεις ριχνωντας ελαιολαδο και τιγανιζοντας το λιγο και καλη ορεξη :)
Εγώ αυτό πάλι, δεν το έχω πετύχει.
Δεν καίγεται η κατσαρόλα έτσι; Βγάζει αρκετό ζουμί;
Το ψάρι πρέπει κάποιος να το πιάσει, είναι εύκολο θαρρώ...

dimitrikotz
Δημοσιεύσεις: 1028
Εγγραφή: Σάβ 02 Μάιος 2020, 22:22

Re: Η καταληξη ενος χταποδιου 😀

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από dimitrikotz » Κυρ 04 Απρ 2021, 15:54

Μεγάλο κεφάλαιο το χταπόδι. Εδώ και και πολύ καιρό έχω εγκαταλήψει το παραδοσιακό χτύπημα και ξεγούλιασμα, και απλά όταν βγαίνω το αφήνω εκεί που σκάει το κύμα -κυρίως σε παραλίες με βότσαλα- και ετοιμάζεται μόνο του. Στην κατσαρόλα βάζω ελάχιστο ξίδι και το αφήνω να βράσει με το ζουμί του. Το καλύτερο όμως είναι να το αφήσεις κάποια ώρα στον ήλιο να "λιάσει" και μετά κάρβουνο, η γεύση του έτσι είναι αξεπέραστη ιδίως αν συνοδεύτεται από τσίπουρο και όλα τα συναφή. Βεβαίως τα πιάνω όλα και λιγότερο πλέον, τα περισσότερα δεν τα βλέπω αλλά και αυτά που βλέπω έχω αρχίσει να τα λυπάμαι.. Ένα τόσο εκπληκτικό πλάσμα δεν αξίζει να το σκοτώνεις έστω και η γεύση του είναι κορυφαία. Αμφιταλεντεύομαι λοιπόν..

Άβαταρ μέλους
thalassa50
Δημοσιεύσεις: 14147
Εγγραφή: Κυρ 21 Δεκ 2008, 17:01
Ονοματεπώνυμο: jiannis petropoulos
Τοποθεσία: κερατσινι -αμφιαλη -πειραιας

Re: Η καταληξη ενος χταποδιου 😀

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από thalassa50 » Δευ 05 Απρ 2021, 10:07

hariska έγραψε:
Σάβ 03 Απρ 2021, 11:50
thalassa50 έγραψε:
Σάβ 03 Απρ 2021, 00:13
το πετας κατσαρολα στο φουλ η θερμοκρασια διχως νερο διοτι βγαζει μονο του`μολις βγαλει ζουμια χαμηλωνεις θερμοκρασια και μολις πηξει το ζουμι η το βγαζεις η το τελειωνεις ριχνωντας ελαιολαδο και τιγανιζοντας το λιγο και καλη ορεξη :)
Εγώ αυτό πάλι, δεν το έχω πετύχει.
Δεν καίγεται η κατσαρόλα έτσι; Βγάζει αρκετό ζουμί;
βγαζει πολλα υγρα
Αλλα να διευκρινησω οτι το ψηνεις με κλειστο καπακι η πολυ ελαχιστα ανοιχτο
Το παν ειναι η φωτια στο φουλ στην αρχη με κλειστο καπακι παντα μεχρι να βγαλει τα υγρα του ,μετα χαμηλωνεις αρκετα και σιγοψηνεις και στο τελος ειτε σκετο ειτε τσιγαριστο με λαδακι και ριγανι η οχι ,οπως αγαπα ο καθενας (εγω παντα ολοκληρο το βαζω και οχι κοματια ,εκτος βεβαια αν ειναι κανα θυριο :) αλλα εχω χρονια να δω θυριο )
το δεν γινετε δεν υπαρχει ,το δεν θελω υπαρχει .

Άβαταρ μέλους
thalassa50
Δημοσιεύσεις: 14147
Εγγραφή: Κυρ 21 Δεκ 2008, 17:01
Ονοματεπώνυμο: jiannis petropoulos
Τοποθεσία: κερατσινι -αμφιαλη -πειραιας

Re: Η καταληξη ενος χταποδιου 😀

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από thalassa50 » Δευ 05 Απρ 2021, 10:13

dimitrikotz έγραψε:
Κυρ 04 Απρ 2021, 15:54
Μεγάλο κεφάλαιο το χταπόδι. Εδώ και και πολύ καιρό έχω εγκαταλήψει το παραδοσιακό χτύπημα και ξεγούλιασμα,
και εγω το ιδιο,μπαινει καταψυξη και μετα απο δεκα μερες και μετα ειναι οκ για μαγειρεμα



και απλά όταν βγαίνω το αφήνω εκεί που σκάει το κύμα -κυρίως σε παραλίες με βότσαλα- και ετοιμάζεται μόνο του. Στην κατσαρόλα βάζω ελάχιστο ξίδι και το αφήνω να βράσει με το ζουμί του. Το καλύτερο όμως είναι να το αφήσεις κάποια ώρα στον ήλιο να "λιάσει" και μετά κάρβουνο, η γεύση του έτσι είναι αξεπέραστη ιδίως αν συνοδεύτεται από τσίπουρο και όλα τα συναφή. Βεβαίως τα πιάνω όλα και λιγότερο πλέον, τα περισσότερα δεν τα βλέπω αλλά και αυτά που βλέπω έχω αρχίσει να τα λυπάμαι.. Ένα τόσο εκπληκτικό πλάσμα δεν αξίζει να το σκοτώνεις έστω και η γεύση του είναι κορυφαία. Αμφιταλεντεύομαι λοιπόν..
Η αληθεια ειναι οτι και αυτα τεινουν να εξαφανιστουν διοτι ουτε εγω πλεον βλεπω τους αριθμους που εβλεπα και δε απο 3 κιλα και ανω και αυτο το αποδειδω καθαρα στα γαιδουρια και καθικια που βουτανε με χλωρινες και γαλαζοπετρες και λοιπα χημικα και στους ιδιους γαιδαρους και καθικια που βγαζουν μωρα :hello:
το δεν γινετε δεν υπαρχει ,το δεν θελω υπαρχει .

dimitrikotz
Δημοσιεύσεις: 1028
Εγγραφή: Σάβ 02 Μάιος 2020, 22:22

Re: Η καταληξη ενος χταποδιου 😀

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από dimitrikotz » Δευ 05 Απρ 2021, 15:14

thalassa50 έγραψε:
Δευ 05 Απρ 2021, 10:13
dimitrikotz έγραψε:
Κυρ 04 Απρ 2021, 15:54
Μεγάλο κεφάλαιο το χταπόδι. Εδώ και και πολύ καιρό έχω εγκαταλήψει το παραδοσιακό χτύπημα και ξεγούλιασμα,
και εγω το ιδιο,μπαινει καταψυξη και μετα απο δεκα μερες και μετα ειναι οκ για μαγειρεμα



και απλά όταν βγαίνω το αφήνω εκεί που σκάει το κύμα -κυρίως σε παραλίες με βότσαλα- και ετοιμάζεται μόνο του. Στην κατσαρόλα βάζω ελάχιστο ξίδι και το αφήνω να βράσει με το ζουμί του. Το καλύτερο όμως είναι να το αφήσεις κάποια ώρα στον ήλιο να "λιάσει" και μετά κάρβουνο, η γεύση του έτσι είναι αξεπέραστη ιδίως αν συνοδεύτεται από τσίπουρο και όλα τα συναφή. Βεβαίως τα πιάνω όλα και λιγότερο πλέον, τα περισσότερα δεν τα βλέπω αλλά και αυτά που βλέπω έχω αρχίσει να τα λυπάμαι.. Ένα τόσο εκπληκτικό πλάσμα δεν αξίζει να το σκοτώνεις έστω και η γεύση του είναι κορυφαία. Αμφιταλεντεύομαι λοιπόν..
Η αληθεια ειναι οτι και αυτα τεινουν να εξαφανιστουν διοτι ουτε εγω πλεον βλεπω τους αριθμους που εβλεπα και δε απο 3 κιλα και ανω και αυτο το αποδειδω καθαρα στα γαιδουρια και καθικια που βουτανε με χλωρινες και γαλαζοπετρες και λοιπα χημικα και στους ιδιους γαιδαρους και καθικια που βγαζουν μωρα :hello:
Έτσι Γιάννη όπως τα γράφεις. Μιλούσα χτες με συνάδελφο και μου' λεγε για το πρώτο ψάρεμα που έκανε μετά την απαγόρευση. Ένα ροφάκι, κάποια άσπρα και επτά (7) ναι επτά χταπόδια!!! Γιατί επτά ρε φίλε του λέω, έπρεπε να τα ξεκληρίσεις, για να λάβω την γνωστή απάντηση "εκεί που ήταν, ούτως ή άλλως κάποιος θα τα έπιανε". Γιάννη είμαι από τις "παλιές σειρές" όπως κι εσύ, και δε σου κρύβω ότι μ' αυτά που ακούω και βλέπω έχω ξενερώσει σε τέτοιο βαθμό που πραγματικά αναρωτιέμαι μήπως δεν μας αξίζει να ζούμε σ' αυτό τον τόπο, δεν μας αξίζει να βουτάμε σ' αυτή την θάλασσα, δεν μας αξίζει να να ψαρεύουμε. Παρ' ότι διατηρούμαι καλά, η μούρη μου έχει ρυτίδες αυτές που κάνει ο ήλιος και το αλάτι, πενήντα χρόνια συμπληρώνω σ' αυτή την διαρκή ερωτική σχέση με την θάλασσα. Ε, λοιπόν εύλογα θα πεις ότι περνάω κρίση ηλικίας, αλλά πλέον τα ψάρια που συνειδητά αφήνω είναι πολύ περισσότερα απ' αυτά που πιάνω, και αυτό δεν γίνεται από εγκράτεια ή μεγαλοψυχία αλλά πολύ περισσότερο από μελαγχολία. Είναι η συνειδητοποίηση του "τότε" με το "τώρα", ο παράδεισος που δεν έχει ακόμα χαθεί, αλλά που χάνεται μέρα με την μέρα και όλα αυτά μπροστά στα μάτια μας, μ' εμάς συνεργούς.

Άβαταρ μέλους
thalassa50
Δημοσιεύσεις: 14147
Εγγραφή: Κυρ 21 Δεκ 2008, 17:01
Ονοματεπώνυμο: jiannis petropoulos
Τοποθεσία: κερατσινι -αμφιαλη -πειραιας

Re: Η καταληξη ενος χταποδιου 😀

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από thalassa50 » Δευ 05 Απρ 2021, 19:02

dimitrikotz έγραψε:
Δευ 05 Απρ 2021, 15:14
thalassa50 έγραψε:
Δευ 05 Απρ 2021, 10:13
dimitrikotz έγραψε:
Κυρ 04 Απρ 2021, 15:54
Μεγάλο κεφάλαιο το χταπόδι. Εδώ και και πολύ καιρό έχω εγκαταλήψει το παραδοσιακό χτύπημα και ξεγούλιασμα,
και εγω το ιδιο,μπαινει καταψυξη και μετα απο δεκα μερες και μετα ειναι οκ για μαγειρεμα



και απλά όταν βγαίνω το αφήνω εκεί που σκάει το κύμα -κυρίως σε παραλίες με βότσαλα- και ετοιμάζεται μόνο του. Στην κατσαρόλα βάζω ελάχιστο ξίδι και το αφήνω να βράσει με το ζουμί του. Το καλύτερο όμως είναι να το αφήσεις κάποια ώρα στον ήλιο να "λιάσει" και μετά κάρβουνο, η γεύση του έτσι είναι αξεπέραστη ιδίως αν συνοδεύτεται από τσίπουρο και όλα τα συναφή. Βεβαίως τα πιάνω όλα και λιγότερο πλέον, τα περισσότερα δεν τα βλέπω αλλά και αυτά που βλέπω έχω αρχίσει να τα λυπάμαι.. Ένα τόσο εκπληκτικό πλάσμα δεν αξίζει να το σκοτώνεις έστω και η γεύση του είναι κορυφαία. Αμφιταλεντεύομαι λοιπόν..
Η αληθεια ειναι οτι και αυτα τεινουν να εξαφανιστουν διοτι ουτε εγω πλεον βλεπω τους αριθμους που εβλεπα και δε απο 3 κιλα και ανω και αυτο το αποδειδω καθαρα στα γαιδουρια και καθικια που βουτανε με χλωρινες και γαλαζοπετρες και λοιπα χημικα και στους ιδιους γαιδαρους και καθικια που βγαζουν μωρα :hello:
Έτσι Γιάννη όπως τα γράφεις. Μιλούσα χτες με συνάδελφο και μου' λεγε για το πρώτο ψάρεμα που έκανε μετά την απαγόρευση. Ένα ροφάκι, κάποια άσπρα και επτά (7) ναι επτά χταπόδια!!! Γιατί επτά ρε φίλε του λέω, έπρεπε να τα ξεκληρίσεις, για να λάβω την γνωστή απάντηση "εκεί που ήταν, ούτως ή άλλως κάποιος θα τα έπιανε". Γιάννη είμαι από τις "παλιές σειρές" όπως κι εσύ, και δε σου κρύβω ότι μ' αυτά που ακούω και βλέπω έχω ξενερώσει σε τέτοιο βαθμό που πραγματικά αναρωτιέμαι μήπως δεν μας αξίζει να ζούμε σ' αυτό τον τόπο, δεν μας αξίζει να βουτάμε σ' αυτή την θάλασσα, δεν μας αξίζει να να ψαρεύουμε. Παρ' ότι διατηρούμαι καλά, η μούρη μου έχει ρυτίδες αυτές που κάνει ο ήλιος και το αλάτι, πενήντα χρόνια συμπληρώνω σ' αυτή την διαρκή ερωτική σχέση με την θάλασσα. Ε, λοιπόν εύλογα θα πεις ότι περνάω κρίση ηλικίας, αλλά πλέον τα ψάρια που συνειδητά αφήνω είναι πολύ περισσότερα απ' αυτά που πιάνω, και αυτό δεν γίνεται από εγκράτεια ή μεγαλοψυχία αλλά πολύ περισσότερο από μελαγχολία. Είναι η συνειδητοποίηση του "τότε" με το "τώρα", ο παράδεισος που δεν έχει ακόμα χαθεί, αλλά που χάνεται μέρα με την μέρα και όλα αυτά μπροστά στα μάτια μας, μ' εμάς συνεργούς.
Δημητρη ,αυτο το μήπως δεν μας αξίζει να ζούμε σ' αυτό τον τόπο το ειπα περσι μετα απο 3 μηνες συνεχως γερμανια μετα απο 40 χρονια (που ειχα φυγει απο εκει )??? Μονο τοτε καταλαβα οτι 40 χρονια στην ελλαδα δεν εχει αλλαξει -σχεδον τιποτα απο το νοεμβρη του 1977 που γυρισα πατριδα,ισα ισα στα δεκα χρονια κρισης τα πραγματα χειροτερευσαν .
το δεν γινετε δεν υπαρχει ,το δεν θελω υπαρχει .

Άβαταρ μέλους
KOSTAS STI
Δημοσιεύσεις: 12607
Εγγραφή: Τρί 16 Σεπ 2008, 13:53
Ονοματεπώνυμο: ΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
Τοποθεσία: ΣΚΥΔΡΑ Ν.ΠΕΛΛΑΣ

Re: Η καταληξη ενος χταποδιου 😀

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από KOSTAS STI » Δευ 05 Απρ 2021, 19:31

thalassa50 έγραψε:
Δευ 05 Απρ 2021, 19:02
dimitrikotz έγραψε:
Δευ 05 Απρ 2021, 15:14
thalassa50 έγραψε:
Δευ 05 Απρ 2021, 10:13
dimitrikotz έγραψε:
Κυρ 04 Απρ 2021, 15:54
Μεγάλο κεφάλαιο το χταπόδι. Εδώ και και πολύ καιρό έχω εγκαταλήψει το παραδοσιακό χτύπημα και ξεγούλιασμα,
και εγω το ιδιο,μπαινει καταψυξη και μετα απο δεκα μερες και μετα ειναι οκ για μαγειρεμα



και απλά όταν βγαίνω το αφήνω εκεί που σκάει το κύμα -κυρίως σε παραλίες με βότσαλα- και ετοιμάζεται μόνο του. Στην κατσαρόλα βάζω ελάχιστο ξίδι και το αφήνω να βράσει με το ζουμί του. Το καλύτερο όμως είναι να το αφήσεις κάποια ώρα στον ήλιο να "λιάσει" και μετά κάρβουνο, η γεύση του έτσι είναι αξεπέραστη ιδίως αν συνοδεύτεται από τσίπουρο και όλα τα συναφή. Βεβαίως τα πιάνω όλα και λιγότερο πλέον, τα περισσότερα δεν τα βλέπω αλλά και αυτά που βλέπω έχω αρχίσει να τα λυπάμαι.. Ένα τόσο εκπληκτικό πλάσμα δεν αξίζει να το σκοτώνεις έστω και η γεύση του είναι κορυφαία. Αμφιταλεντεύομαι λοιπόν..
Η αληθεια ειναι οτι και αυτα τεινουν να εξαφανιστουν διοτι ουτε εγω πλεον βλεπω τους αριθμους που εβλεπα και δε απο 3 κιλα και ανω και αυτο το αποδειδω καθαρα στα γαιδουρια και καθικια που βουτανε με χλωρινες και γαλαζοπετρες και λοιπα χημικα και στους ιδιους γαιδαρους και καθικια που βγαζουν μωρα :hello:
Έτσι Γιάννη όπως τα γράφεις. Μιλούσα χτες με συνάδελφο και μου' λεγε για το πρώτο ψάρεμα που έκανε μετά την απαγόρευση. Ένα ροφάκι, κάποια άσπρα και επτά (7) ναι επτά χταπόδια!!! Γιατί επτά ρε φίλε του λέω, έπρεπε να τα ξεκληρίσεις, για να λάβω την γνωστή απάντηση "εκεί που ήταν, ούτως ή άλλως κάποιος θα τα έπιανε". Γιάννη είμαι από τις "παλιές σειρές" όπως κι εσύ, και δε σου κρύβω ότι μ' αυτά που ακούω και βλέπω έχω ξενερώσει σε τέτοιο βαθμό που πραγματικά αναρωτιέμαι μήπως δεν μας αξίζει να ζούμε σ' αυτό τον τόπο, δεν μας αξίζει να βουτάμε σ' αυτή την θάλασσα, δεν μας αξίζει να να ψαρεύουμε. Παρ' ότι διατηρούμαι καλά, η μούρη μου έχει ρυτίδες αυτές που κάνει ο ήλιος και το αλάτι, πενήντα χρόνια συμπληρώνω σ' αυτή την διαρκή ερωτική σχέση με την θάλασσα. Ε, λοιπόν εύλογα θα πεις ότι περνάω κρίση ηλικίας, αλλά πλέον τα ψάρια που συνειδητά αφήνω είναι πολύ περισσότερα απ' αυτά που πιάνω, και αυτό δεν γίνεται από εγκράτεια ή μεγαλοψυχία αλλά πολύ περισσότερο από μελαγχολία. Είναι η συνειδητοποίηση του "τότε" με το "τώρα", ο παράδεισος που δεν έχει ακόμα χαθεί, αλλά που χάνεται μέρα με την μέρα και όλα αυτά μπροστά στα μάτια μας, μ' εμάς συνεργούς.
Δημητρη ,αυτο το μήπως δεν μας αξίζει να ζούμε σ' αυτό τον τόπο το ειπα περσι μετα απο 3 μηνες συνεχως γερμανια μετα απο 40 χρονια (που ειχα φυγει απο εκει )??? Μονο τοτε καταλαβα οτι 40 χρονια στην ελλαδα δεν εχει αλλαξει -σχεδον τιποτα απο το νοεμβρη του 1977 που γυρισα πατριδα,ισα ισα στα δεκα χρονια κρισης τα πραγματα χειροτερευσαν .
εδω και δεκαετιες ελεγα οτι οποιος φευγει απο την ελλαδα,γλυτωνει!
ξερω!θα πειτε γιατι δεν εφυγες?
τελευταια καλη ευκαιρια ηταν οταν παντρευτηκα,αλλα δεν ηθελε η συμβια!
μετα <<παγιδευτικα>> ,ηρθαν και τα παιδια ,μεγαλωσαν,τα πραμματα κατοπιν πηγαν κατα διαολου !
η ρευστοποιηση περιουσιας πλεον ειχε γινει σχεδον αδυνατη εκτος και την χαριζες! μαλλον κι'αυτο αδυνατον ,γιατι θαπρεπε να βρεις λεφτα για την εφορια !!! :evil:
ενα ξεχασμενο νησι του ειρηνικου θαταν η καλυτερη περιπτωση κατ'εμε !
τωρα ακουγομαι ρομαντικος ,αλλα δεν
ειμαι! πρακτικος ναι !
Θελω το αυτοκινητο μου γρηγορο,την γυναικα μου καυτη και την μπυρα μου παγωμενη !!!

dimitrikotz
Δημοσιεύσεις: 1028
Εγγραφή: Σάβ 02 Μάιος 2020, 22:22

Re: Η καταληξη ενος χταποδιου 😀

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από dimitrikotz » Δευ 05 Απρ 2021, 23:24

Κώστα εγώ μετά το μεταπτυχιακό από μία απίστευτη συγκυρία της τύχης, βρέθηκα με φοβερή δουλειά στην Αγγλία, άπειρα λεφτά, σπίτι, προοπτικές. Περνούσα καλά, ανέμελη ζωή και όλα τακτοποιημένα. Πήγαινα σε δημόσια υπηρεσία εκεί και μπορούσα να συνεννοηθώ απείρως καλύτερα απ' τους δικούς μας. Μια φορά μου έσπασαν το αυτοκίνητο και έκλεψαν το στερεοφωνικό. Ήρθαν δύο αστυνομικοί ένας άντρας και μία γυναίκα -γκομενάρα παρεμπιπτόντως- σε δέκα λεπτά απ' το συμβάν, ευγενέστατοι κι οι δύο. Μία εβδομάδα μετά έλαβα ένα γράμμα από το τμήμα με το οποίο ζητούσαν συγγνώμη!!, και με διαβεβαίωναν ότι θα έκαναν ότι μπορούσαν για να πιάσουν τους δράστες. Τότε ήμουν 27 και ήμουν κυριολεκτικά βασιλιάς. Όμως φίλε σε κάποια στιγμή τα παράτησα όλα, ένιωσα μία ακατανίκητη επιθυμία να γυρίσω στην Ελλάδα, με όλο το μπάχαλο κι όλες τις παθογένειες. Ημουν κάτι όπως ο Οδυσσέας με τις Σειρήνες, μόνο που εγώ δεν ήμουν δεμένος αν και θα έπρεπε... Η γυναίκα μου είχε πει κάποτε σκωπτικά ότι παράτησα μία λαμπρή καριέρα για να είμαι με τα στηράκια και ίσως και να' χε δίκιο. Ό,τι και να' ναι είναι η Πατρίδα μας αυτή.

Άβαταρ μέλους
stelarasA'MAK
Δημοσιεύσεις: 5223
Εγγραφή: Τρί 07 Σεπ 2010, 10:14

Re: Η καταληξη ενος χταποδιου 😀

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από stelarasA'MAK » Τρί 06 Απρ 2021, 11:48

dimitrikotz έγραψε:
Δευ 05 Απρ 2021, 23:24
Κώστα εγώ μετά το μεταπτυχιακό από μία απίστευτη συγκυρία της τύχης, βρέθηκα με φοβερή δουλειά στην Αγγλία, άπειρα λεφτά, σπίτι, προοπτικές. Περνούσα καλά, ανέμελη ζωή και όλα τακτοποιημένα. Πήγαινα σε δημόσια υπηρεσία εκεί και μπορούσα να συνεννοηθώ απείρως καλύτερα απ' τους δικούς μας. Μια φορά μου έσπασαν το αυτοκίνητο και έκλεψαν το στερεοφωνικό. Ήρθαν δύο αστυνομικοί ένας άντρας και μία γυναίκα -γκομενάρα παρεμπιπτόντως- σε δέκα λεπτά απ' το συμβάν, ευγενέστατοι κι οι δύο. Μία εβδομάδα μετά έλαβα ένα γράμμα από το τμήμα με το οποίο ζητούσαν συγγνώμη!!, και με διαβεβαίωναν ότι θα έκαναν ότι μπορούσαν για να πιάσουν τους δράστες. Τότε ήμουν 27 και ήμουν κυριολεκτικά βασιλιάς. Όμως φίλε σε κάποια στιγμή τα παράτησα όλα, ένιωσα μία ακατανίκητη επιθυμία να γυρίσω στην Ελλάδα, με όλο το μπάχαλο κι όλες τις παθογένειες. Ημουν κάτι όπως ο Οδυσσέας με τις Σειρήνες, μόνο που εγώ δεν ήμουν δεμένος αν και θα έπρεπε... Η γυναίκα μου είχε πει κάποτε σκωπτικά ότι παράτησα μία λαμπρή καριέρα για να είμαι με τα στηράκια και ίσως και να' χε δίκιο. Ό,τι και να' ναι είναι η Πατρίδα μας αυτή.
Δημήτρη, πολλοί σκέφτηκαν και σκέφτονται ακόμα,σαν εσένα.
Δεν αναφέρομαι σε μεσήλικες μονο,αλλά και σε άτομα κάπου στα 30+...
ΕΊΜΑΙ ΥΠΕΎΘΥΝΟΣ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΆΦΩ,ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΑΥΤΆ ΠΟΥ ΚΑΤΑΛΑΒΑΊΝΟΥΝ ΚΆΠΟΙΟΙ......

Άβαταρ μέλους
thalassa50
Δημοσιεύσεις: 14147
Εγγραφή: Κυρ 21 Δεκ 2008, 17:01
Ονοματεπώνυμο: jiannis petropoulos
Τοποθεσία: κερατσινι -αμφιαλη -πειραιας

Re: Η καταληξη ενος χταποδιου 😀

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από thalassa50 » Τρί 06 Απρ 2021, 13:33

dimitrikotz έγραψε:
Δευ 05 Απρ 2021, 23:24
Κώστα εγώ μετά το μεταπτυχιακό από μία απίστευτη συγκυρία της τύχης, βρέθηκα με φοβερή δουλειά στην Αγγλία, άπειρα λεφτά, σπίτι, προοπτικές. Περνούσα καλά, ανέμελη ζωή και όλα τακτοποιημένα. Πήγαινα σε δημόσια υπηρεσία εκεί και μπορούσα να συνεννοηθώ απείρως καλύτερα απ' τους δικούς μας. Μια φορά μου έσπασαν το αυτοκίνητο και έκλεψαν το στερεοφωνικό. Ήρθαν δύο αστυνομικοί ένας άντρας και μία γυναίκα -γκομενάρα παρεμπιπτόντως- σε δέκα λεπτά απ' το συμβάν, ευγενέστατοι κι οι δύο. Μία εβδομάδα μετά έλαβα ένα γράμμα από το τμήμα με το οποίο ζητούσαν συγγνώμη!!, και με διαβεβαίωναν ότι θα έκαναν ότι μπορούσαν για να πιάσουν τους δράστες. Τότε ήμουν 27 και ήμουν κυριολεκτικά βασιλιάς. Όμως φίλε σε κάποια στιγμή τα παράτησα όλα, ένιωσα μία ακατανίκητη επιθυμία να γυρίσω στην Ελλάδα, με όλο το μπάχαλο κι όλες τις παθογένειες. Ημουν κάτι όπως ο Οδυσσέας με τις Σειρήνες, μόνο που εγώ δεν ήμουν δεμένος αν και θα έπρεπε... Η γυναίκα μου είχε πει κάποτε σκωπτικά ότι παράτησα μία λαμπρή καριέρα για να είμαι με τα στηράκια και ίσως και να' χε δίκιο. Ό,τι και να' ναι είναι η Πατρίδα μας αυτή.
φιλε δημητρη,εγω παλι γυρισα διοτι δεν αντεχε η μητερα μου πια παροτι τα πραγματα και γερμανια ηταν και ειναι και σημερα οπως ακριβως τα περιγραφεις μονον που τα σουπερμαρκετ ειναι ποιο φτηνα απο αγγλια και λιγες φορες και απο ελλαδα αν οχι ιδιες τιμες με μεροκαμματα γερμανιας ομως τα ενοικια ειναι υψηλα αλλα παρακολουθω οτι και εδω παιρνουν την ανηφορα σιγα σιγα .
Αλλα σαφως σαφεστατα η ελλαδα η πατριδα μας οπως και να το κανουμε ειναι αλλο πραγμα αλλα συνηθίζεις και εξω (αν δεν εισαι ψαροτουφεκας :rotfl: )
Εγω αν ειχα την οικονομικη ανεση σιγουρα θα ημουν πλεον τους περισοτερους μηνες εκει και καλοκαιρι 2-3 μηνες εδω διοτι οπως και να το κανουμε η ποιοτητα ζωης ειναι αριστη (μερα με την νυχτα απο εδω και τρεις μηνες εκει περσι ενιωσα ανθρωπος )και το ιδιο η συναναστροφή με γερμανους πολιτες λογο παιδειας τους
Υγ.η μητερα μου το εχει μετανιωσει που γυρισαμε ,εχω βαρεθει να την ακουω να μου το λεει :D
υγ.2.αποψη μου ειναι οτι η γυναικα σου ειχε οχι δικιο αλλα απολυτο δικιο :grin: αλλα πανε αυτα,προχωραμε παρακατω τωρα :)
το δεν γινετε δεν υπαρχει ,το δεν θελω υπαρχει .

Επιστροφή στο “Μαγειρική - Συνταγές”