Επιλεγμένες Ιστορίες ★

Μερικά από τα καλύτερα βίντεο και περιγραφές που έχουν αναρτηθεί στο φόρουμ, Συγκεντρωμένα
Άβαταρ μέλους
mojo
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 2601
Εγγραφή: Τρί 06 Νοέμ 2012, 19:38
Ονοματεπώνυμο: Ζάχος
Τοποθεσία: Μεσολόγγι - Πόρτο Ράφτη

Re: Επιλεγμένες Ιστορίες ★

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από mojo » Πέμ 30 Απρ 2020, 23:05

Μια ξεχωριστή μέρα
Δημοσίευση από underworld » 02 Σεπ 2007, 13:05

15 χρόνια είχα να επισκεφτώ το μέρος. Ακούγοντας ότι έχει γίνει ιδιαίτερα πολυσύχναστο έφτασε κάτω-κάτω στη λίστα των επιλογών μου και έτσι μονίμως διάλεγα κάποιο άλλο. Έτσι και χτες, θα βουτούσα κάπου αλλού. Η θεά τύχη όμως είχε διαφορετική γνώμη. Οι γονείς μου είχαν κανονίσει να επισκεφτούν το μέρος και μετά από σύντομη συζήτηση αποφάσισα να βουτήξω εκεί αφού θα μπορούσαμε να το συνδυάσουμε με ένα ωραίο γεύμα το μεσημεράκι. Ξεκινήσαμε με διαφορετικά αυτοκίνητα και όλα ωραία. 10 λεπτάκια πριν την παραλία, μια κατηφόρα με λίγο πιο έντονη κλίση, ένας χωματόδρομος με αρκετά περισσότερα πετραδάκια από ότι θα έπρεπε, λίγο παραπάνω γκάζι και σε 3 δευτερόλεπτα βουτιά εκτός δρόμου σε διπλανό κτήμα από ύψος 2-2.5 μέτρων. Απολογισμός: Κατέστρεψα το συρματόπλεγμα. Το αυτοκίνητο δεν έχει ούτε μία γρατζουνιά και εγώ επίσης. 10 μέτρα πριν και μετά το σημείο της εξόδου υπάρχουν πολύ πιο βαθιά σημεία για βουτιά. Τύχη βουνό λοιπόν σε ένα μοναδικό για μένα περιστατικό-γενικά είμαι ιδιαίτερα προσεκτικός, κάτι σαν το καλό παράδειγμα. Με βοήθεια που μου πρόσφεραν απλόχερα μερικοί ευγενέστατοι φίλοι από το κοντινό χωριό (να ‘ναι καλά οι άνθρωποι) ξαναμπήκα στο δρόμο και έφτασα στη θάλασσα. Το νερό ήταν να το πιείς στο ποτήρι, όμως πού διάθεση για ψάρεμα.

Προτίμησα να κάτσω στο καφενείο με μερικούς από τους φίλους που με βοήθησαν. Εκεί έμαθα ότι το μέρος είναι υπερβολικά ψαρεμένο όχι μόνο από αρκετούς ψαροκυνηγούς αλλά και από μπουκαλάκηδες. Το σκάφος του Λιμενικού έχει βλάβη (τα ίδια και τα ίδια) και εγώ που προσωπικά ψαρεύω από 10 χρονών σε αυτά τα νερά δεν έχω δει σκάφος του λιμενικού ούτε μια φορά. Παρά τα εντελώς απογοητευτικά νέα και μετά από τηλεφώνημα στο φίλο GeorgeA για ένα άλλο θέμα αποφασίζω να βουτήξω. “Πήγαινε” μου λέει ο Γιώργος, “έχει αλλάξει ο αέρας και θα έχει ψάρια”. Το τηλεφώνημα μου έφτιαξε τη διάθεση. Ο σχεδόν ανύπαρκτος άνεμος ήταν ανατολικός και σκέφτηκα ότι θα ήταν προτιμότερο να πάω για βουτιά παρά να κάθομαι να σκέφτομαι όλη μέρα τα τρία εκείνα δευτερόλεπτα.

Στις 3 είμαι στο νερό πιστεύοντας ότι η μέρα είναι περισσότερο τυχερή παρά άτυχη. Η απουσία ζευγαριού καθορίζει τους κανόνες του παιχνιδιού: Βάθη μέχρι 10-12 μέτρα και άπνοια μέχρι 50 δευτερόλεπτα . Όχι ότι έτσι είμαι απόλυτα ασφαλής αλλά κάτι έπρεπε να κάνω. Έτσι και έγινε. Εξάλλου λατρεύω το ψάρεμα (και) στα πολύ ρηχά. Μια πρώτη ματιά στο βυθό και μια δεύτερη ματιά στην παραλία για να βεβαιωθώ ότι έχω βουτήξει στο σωστό μέρος. Νόμιζα ότι είμαι προσκεκλημένος σε πάρτι θαλάσσιας ζωής. Μέτρησα 5 είδη μεδουσών (τα δύο δεν τα έχω ξαναδεί) και άπειρα ψάρια, κυρίως ψιλό και μεγάλα κοπάδια με σάλπες και ζαργάνες παντού. Ο βυθός ήταν φανταστικός σε όλη του την έκταση. Η ορατότητα κάπως περιορισμένη έδινε στους πελώριους βράχους που βρίσκονται από χρόνια γκρεμισμένοι στο βυθό, μια μυθική υπόσταση. Σύντομα διαπίστωσα ότι κάτω τριγυρνάνε αρκετοί σαργοί με υπόσταση μυθική επίσης. Η συμπεριφορά τους μου έκανε εντύπωση: Ενταξεί, οι μικρότεροι συμπεριφέρονταν φυσιολογικά. Όμως τα μεγάλα ψάρια (άνετα πάνω από κιλό) ούτε έφευγαν, ούτε βράχωναν. Έκαναν κύκλους από κάτω μου και όταν βουτούσα, έπαιζαν μαζί μου σκάκι ανάμεσα στα βράχια και τα φύκια. Σε σύντομο χρονικό διάστημα είχα χάσει 4-5 παρτίδες. Με εκπληκτικά έξυπνα κόλπα έμεναν εκτός βολής. Σε δύο ώρες αναγκάστηκα να αλλάξω όπλο λόγω βέργας έχοντας πάρει μόνο μερικούς μικρούς παίρνοντας στο χέρι το mares sten 850 που αγόρασα από το φίλο Δημήτρη (mitsosub). Οι μεγάλοι πρέπει να το καταδιασκέδαζαν μαζί μου. Σκέφτηκα ότι ένας καλός τρόπος να πάρω κάποιον θα ήταν το καρτέρι όμως η απουσία ζευγαριού θα ήταν παγίδα και έτσι προτίμησα να συνεχίσω το κάπως ανορθόδοξο σκάκι με σαργούς εκτός τρύπας αφού δεν χρησιμοποιώ φακό. Όσο περνούσε η ώρα ο πιο πιθανός τρόπος να πεθάνει κάποιος από αυτούς ήταν από το γέλιο. Πρέπει να είδα γύρω στα 15 ψάρια πάνω από κιλό να παίζουν έξω. Το παιχνίδι γινόταν σε βάθη 6-8 μέτρα και είχα τελείως απορροφηθεί από αυτό όταν την είδα να κολυμπάει ή μάλλον να πετάει μέσα στο νερό στα 4-5 μέτρα βάθος. Μια μεγάλη θαλάσσια χελώνα έκανε τον απογευματινό της περίπατο λίγα μέτρα πιο πέρα. Ξαφνικά οι σαργοί δεν υπήρχαν. Η παρουσία της με ηλέκτριζε από την κορφή ως τα νύχια και την ακολουθούσα για περίπου 10 λεπτά μαγεμένος. Εκείνη στην αρχή μάλλον ανησυχούσε αλλά στη συνέχεια το ξεπέρασε και έτσι την πλησίασα σε απόσταση 2-3 μέτρων. Ο ήλιος είχε κρυφτεί πίσω από τους γκρεμούς, (πρέπει να ήταν λίγο πριν τις 6 το απόγευμα) και η παρουσία της χελώνας στο θολό και χωρίς έντονες σκιές βυθό έμοιαζε με όνειρο. Την άφησα να συνεχίσει τη “ιπτάμενη” βόλτα της και 5 λεπτά αργότερα πήρα το ροφό της φωτογραφίας. Σκέφτηκα πολύ πριν τον χτυπήσω και είναι ένα ψάρι το οποίο δεν ντρέπομαι να δημοσιοποιήσω. Η φωτογραφία, τραβηγμένη στο τελευταίο φως της ημέρας και χωρίς φλάς (γιατί τότε βρήκε να τελειώσει η μπαταρία) είναι κακή αλλά ένα προσεκτικό μάτι θα διακρίνει το μέγεθος του ψαριού. Πάντως, κάθε καλοπροαίρετη κριτική είναι ευπρόσδεκτη. Εξάλλου οι περισσότεροι από σας είστε δάσκαλοί μου στο ψάρεμα.
DSC07045c.jpg
Έχοντας το ροφό στην κρεμάστρα πήρα το δρόμο για πίσω. Στο γυρισμό είδα μια σαργοουρά να χάνεται πίσω από έναν μικρό βράχο. Βούτηξα όσο πιο αθόρυβα γινόταν και πλησίασα. Το ρολόι έδειξε το αβυσσαλέο βάθος των…4 μέτρων. Περίμενα λίγα δευτερόλεπτα και ξεπρόβαλε η μαύρη μούρη του. Ήταν απόλυτα ήρεμος αλλά υπερβολικά σίγουρος για τον εαυτό του: Ήταν ήδη μέσα στο βεληνεκές του τυχερού 85αριού του mitsosub. Τον άρπαξα και ανέβηκα στην επιφάνεια. Οι γκρεμοί απάντησαν στα ουρλιαχτά χαράς μου και ο αντίλαλος χάθηκε στα βουνά.
DSC07049c.jpg
Και δύο φωτογραφίες με ρολόι :lol: Ο μάγκας φαρδύς πλατύς στο τραπέζι του πέτρινου σπιτιού της γιαγιάς στο χωριό με τραπεζομάντηλο εποχής. Πόσο να ζυγίζει;
DSC07050c.jpg
Το βάθος μπορεί να μην φαίνεται αλλά μέχρι να γυρίσω σπίτι πήγε 10 η ώρα.
DSC07051c.jpg
Πάρτε και μια με τη σημερινή ανατολή από το πλοίο (hint για το μέρος χεχε)
DSC07072c.jpg
viewtopic.php?f=1&t=1813
Δεν έχετε τα απαραίτητα δικαιώματα για να δείτε τα συνημμένα αρχεία σε αυτή τη δημοσίευση.
Η Ποιότητα της Ζωής μας, απο τις Επιλογές μας εξαρτάται...
-Capetan Thomas

Άβαταρ μέλους
mojo
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 2601
Εγγραφή: Τρί 06 Νοέμ 2012, 19:38
Ονοματεπώνυμο: Ζάχος
Τοποθεσία: Μεσολόγγι - Πόρτο Ράφτη

Re: Επιλεγμένες Ιστορίες ★

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από mojo » Πέμ 30 Απρ 2020, 23:09

Ελεύθερος Ξανά..
Δημοσίευση από sortep2 » 16 Ιαν 2015, 23:14


Πάνε 3 μήνες απο την εγχείρηση στο πόδι και λίγο περισσότερο απο την τελευταία μου βοτια και επιτέλους είμαι έτοιμος και πάλι για το αγαπημένο μου χόμπι. Το ψαροντουφεκο.
Έτσι λοιπόν αφού περίμενα λίγο να σπάσει η πρωινή παγωνιά ετοίμασα τα πράγματά μου φορτοσα το κανό και έφυγα για το ασπρονέρι. Ένα ελαφρύ βοριαδάκι ριτίδιαζε ίσα ίσα την θάλασσα και μόλις έφτασα οι καθιερωμένοι παππουδοψαράδες ήταν εκεί στο φάρο σκοτώνοντας τον χρόνο τους συζητώντας τα πολιτικά τους και ρίχνοντας που και που την πετονιά τους μπας και φάνε κανένα φρέσκο λαβράκι το βράδυ.

-καλημέρα στους ψαράδες. Έχει τίποτα?
-Τίποτα παιδί μου και ήμαστε απο τα χαράματα εδώ.
(ωχ κάνω απο μέσα μου)
-Δεν πειράζει κάτι θα τσιμπήσει.
-Θες βοήθεια να το κατεβάσουμε? (το κανό)
-Οχι παππού ευχαριστώ :)

Κατέβασα το κανό το γέμισμα με τον εξοπλισμό και φορώντας ήδη την στολή απο το σπίτι λόγο κρύου ανέβηκα και εγώ.

-Να προσέχεις τα ρεύματα παιδί μου.
-Θα προσέχω παππού. Καλή συνέχεια.

Πηγαίνοντας ένιωσα τόσο ωραία που ήμουν ξανά μετά απο καιρό σε αυτά τα μέρη. Αυτή η γαλήνη η ηρεμία και ο μόνος θόρυβος αυτός απο το κανό να σχίζει το νερό και το κουπί να το προωθεί.
Στον δρόμο παρατήρησα πώς το ρεύμα ήταν ελάχιστο. Ανοίγω την εφαρμογή (Ημερολόγιο του ψαρά) στο κινητό και βλέπω το φεγγάρι να είναι στην μικρή του έκδοση ](*,)
-Ποο ρε την τύχη μου. Δεν βαριέσαι Πάμε και βλέπουμε.
Περνώντας την νήσο Στρογγυλή εκεί που συνήθως τα ρεύματα ενώνονται και απο 5 μίλια που ταξιδεύω πέφτω στο 1 (κανονικός χημαρος όταν έχει φεγγάρι), τώρα δεν έχει καθόλου μόνο ενα ελαφρύ πλάγιο ](*,)

Φτάνω στο προορισμό μου και το μόνο που ακούω τώρα είναι οι γλάροι και..... Τα κωλοβούτια?... :swoon: ΔΕΝ ΕΧΩ ΞΑΝΑΔΕΙ ΤΟΣΑ ΚΩΛΟΒΟΥΤΙΑ ΜΑΖΕΜΕΝΑ ΜΑΖΙ! Συνήθως τα Λιχαδονήσια είχαν 1-2 κωλοβούτια αλλά τώρα το παρακάνανε. Ελπίζω να μην διώχνουν τα ψάρια σκέφτηκα.

Ετοιμάζομαι βουτάω και αρχίζω την γνωστή μου διαδρομή.
Πρώτο καρτέρι ουτε λεπι. Δεύτερο τίποτα. 3Ο-4ο-5ο......10ο ενα λαβράκι περνάει εκτός βεληνεκούς.
Μετά απο 2 ώρες είδα μόνο 2 λαβράκια σε απόσταση ασφαλείας :sorry:
Λίγο πρίν φτασω στο κανό ενα κοπαδακι κέφαλοι πέρασαν και πήρα έναν απο αυτούς γύρο στα 800 γραμμάρια.

Έτσι λοιπόν πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Μέχρι να φτάσω στο αμάξι είχα σκεφτεί πολλά και κατέληξα στο εξής. Δεν χρειάζεται να πιάσεις μια καρότσα ψάρια για να ευχαριστηθείς το ψαροντουφεκο που αγαπάς. Εντάξει είχα 3 μήνες και κάτι να μπω και σκεφτόμουν λαβράκια γίγας στην ψαροβελόνα αλλά πραγματικά πέρασα τόσο ωραία μετά απο τόσο καιρό που ευχαριστώ τον Θεό που είμαι καλά και απολαμβάνω τόσο ωραία τοπία και ας μην πιάνω και τίποτα.

Δεν το βάζω κάτω το αγαπάω το ψαροντουφεκο και με ηρεμεί.

Καλές αναδήσεις σε όλους :hello:
rps20150116_220310.jpg
rps20150116_220213.jpg
20150115_123024-1.jpg
viewtopic.php?f=1&t=47496
Δεν έχετε τα απαραίτητα δικαιώματα για να δείτε τα συνημμένα αρχεία σε αυτή τη δημοσίευση.
Η Ποιότητα της Ζωής μας, απο τις Επιλογές μας εξαρτάται...
-Capetan Thomas

Άβαταρ μέλους
mojo
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 2601
Εγγραφή: Τρί 06 Νοέμ 2012, 19:38
Ονοματεπώνυμο: Ζάχος
Τοποθεσία: Μεσολόγγι - Πόρτο Ράφτη

Re: Επιλεγμένες Ιστορίες ★

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από mojo » Πέμ 30 Απρ 2020, 23:18

2 ημέρες...μία βολή...και αυτή κακή
Δημοσίευση από pda » 30 Απρ 2012, 18:16


Ο Τόπος
541234_10150848450628304_730923303_9733421_774010960_n.jpg
Η βολή
525656_10150848454563304_730923303_9733449_1037865490_n.jpg
303325_10150848451033304_730923303_9733424_2048483841_n.jpg
Το Story

Το πρόγραμμα έλεγε 2μερο ψάρεμα στην Μάνη. Οχι βέβαια για τα ψάρια του αλλά πιο πολύ για την απόδραση και για να ευχαριστηθώ βουτιές ενόψη του Μαιου.

Ημερα 1η
---------------
Την πρώτη ημέρα με ανεβασμένη ψυχολογία κ διάθεση για ψάρεμα διαπιστώνω οτι η θάλασσα ειναι παντού γάλα. Ακόμα και σε καθαρά υποτίθεται νερά με μεγάλες διαύγιες, η ορατότητα δεν ξεπερνούσε τα 7-10 μέτρα!!! Οσο για ψάρια; ούτε δείγμα...Το Σαββατο δεν έριξα βολή!!! Κάτι 400ριδες μεμονωμένοι σαργοι έφευγαν πανικόβλητοι στον παραμικρό ήχο, ενώ παρα τα συνεχόμενα καρτέρια δεν με πλησίασε ούτε κέφαλος...σαν κερασάκι στην τούρτα κατα το απογευματάκι ακουσα και το υπόκοφο ήχο ενός δυναμίτη...Το Πάσχα καλα κρατεί σκέφτηκα!!

Ημέρα 2η
---------------
Μετά απο 3 αποτυχημένες προσπάθειες στο παρελθόν να βρώ τον πολυπόθητο χωματόδρομο που θα με εβγαζε 'σε ενα παρθένο' (μπουαχαχαχα) στο νου μου τόπο...επιτέλους με το android και το google earth στο κινητο καταφέρνω και τον βρίσκω. Η ημέρα τέλεια, η θάλασσα ήρεμη και εγώ σιγά-σιγά να ντύνομαι έχοντας στην διαθεση μου 6 ώρες αποκλειστικά για ψάρεμα. Οσο ντυνόμουνα παρατήρησα οτι στα βράχια της παραλίας υπήρχε σκισμένο το παντελόνι μιας στολής και διπλα μου το velcro από σκισμένα γάντια. 'Παρθένο' μέρος λέω απο μέσα μου και με έπιασε νευρικό γέλιο.

Η θαλλασα ζεστή, ο βυθός τέλειος...αλλά...πάλι αλλά...ψάρια γιοκ!!!! Πάλι κάτι τρομοκρατημένοι εως πανικοβλημένοι μεσσαίοι σργοί και ένα μεγάλο κοπάδι μεσόνερα μελανούρια που περαστικά δεν τρύπώναν πουθενα....Πανέμορφος πεντακάθαρος βυθός...άδειος και έρημος. Χωρίς να έχω βαρεθεί τις βουτιές κατα τις 6 το απόγευμα λίγο πριν βγω πάλι χωρίς βολή, ετοιμάζομαι για ένα καρτέρι περι τα 8-10 μέτρα. Εχω επιλέξει μια συστάδα απο βράχια χαμηλού προφίλ και χαλαρώνω...χαλαρώνω...μέχρι που ετοιάζομαι για την τελευταία εισπνοή. Και τότε γίνεται το ασυλληπτο. Βλέπω ενα μάυρο όγκο να αρχιζει και να έρχεται..να έρχεται...να έρχεται...και να κοντοστέκεται ακριβώς εκεί που είχα επιλέξει για καρτέρι. Ενα ρόφος περι τα 3.5-4 κιλά να κάθεται ακίνητος χωρίς να με κοιτάει, χαλαρός επάνω στις πέτρες που δεν είχαν σχισμές, και εγώ να έχω ήδη σπάσει την μέση...οχι γιατι τον είδα...αλλά γιατι έτσι κ αλλιως είχα αρχίσει την καταδυσει. Ουτε συννενοημένη να είμασταν!!! Κάνω την πιο αθορυβη εξίσωση που μπορούσα...δυστυχώς το ψάρι την καταλαβαίνει και το βλέπω να τρέχει τόσο γρήγορα σαν σχισμένη συναγρίδα και να μην τρυπώνει πουθενά!!! "Τοο good to be true" λεω απο μέσα μου..και όχι τίποτε άλλο μου χάλασε και το καρτέρι ο ρουφιάνος.

Υστερα απο αυτό ασυνάισθητα κολύμπησα για καμια 200αρια μέτρα..και είπα να ξαποστάσω λιγο σε κάποιο μεγαλο βράχο της ακτογραμμής προτού πάρω τον δρόμο της επιστροφής. Ειχα χαρεί μεχρι τώρα τις βουτιές αλλά δυστυχως σου βγαίνει 'το γαμώτο' του άψαρος. Φτάνω σε κάποιο βραχο της ακτογραμμής, και λιγο πριν απλωσω το χέρι μου να τον ακουμπήσω ενα κυματάκι με πετάει ακομα πιο κοντά και μου φέρνει το κεφάλι πιο ψηλά να βλέπει απο την πίσω μεριά του βράχου...κοιτάω μηχανικά και τι να δω!!!! Κατι μεγάλο ακίνητο να ασημίζει και γύρω της 3-4 καλογριές να τις κάνουνε παρέα!!! Η κυρία ήρεμη ακόμα...μάλλον δεν με είχε αντιληφθεί. Δεν τόλμησα να προτάξω το όπλο που το κρατούσα απο τα λάστιχα!!!! Απλα σπρώχνω με το χέρι να πάω λιγο οπισθεν, παιρνω ανάσα ή μάλλον βγάζω αέρα για να καταδυθώ στο 0 με 7αρα στολή και αρχίζω να ξαναπροβάλω αυτη την φορά προσωπο και όπλο....

Κοιτάω απο πίσω...."μα που είναι; μα που είναι; μα που είναι;"....δεν την έβλεπα...."δεν το πιστεύω...έφυγε" έλεγα απο μέσα μου όσο το χέρι έσφιγγε την λαβή και τα μάτια μου 14 σκανάρανε το κάθε τι. Ξαφνικα την νοιώθω παρα την βλέπω...έχει αρχίσει να την κάνει με ελαφρά που λέμε...πήγαινε συριζα στην ρίζα του βράχου απο τα αριστερά μου και κάτω και εγω να τα έχω χάσει κοιτάζοντας το ματι της να με βλέπει λες και ήταν ανθρωπος που προσπαθει να το σκάσει!!! Γυρίζω αργα το όπλο, το κύμα με δυσκόλευε και να βλέπω ενα τεράστιο στόχο...παρόλα αυτά να τα έχω χάσει!!! Το όπλο σημαδεύει ψηλά της ράχη της. Να το ξέρω... να το βλέπω... να το νοιώθω...παρόλα αυτά ΤΟ ΧΕΡΙ ειχε μουδιάσει...το μυαλό έδινε ξεκάθαρη εντολή να κατέβει λίγο το όπλο και όμως το σημαδι δεν διορθωνοτανε οσο και να προσπαθούσα!!!Τελικα της την μπουμπούνισσα εκει...χωρίς διόρθωση...πολυ ψηλά στην ράχη...Χτυπίοταν σαν τρελλή για λιγο στην βέργα και υστερα στην πετονια και δεν μπορούσα να την γραπώσω με τίποτα. Να παλευω στα 0 μετρα, να με χτυπάει το κύμα, να έχω μεπρδευτει με το σχοινί της σημαδούρας, να έχω την άλλη να χτυπιέται σαν τρελλή και εγώ απλά να παρακαλάω απο μέσα μου να μην σχιστεί...Τελικα μπόρεσα και την γράπωσα στα τυφλά με τα δύο χέρια αφου συνέχεια ξεγλιστρούσε και 2-3 ποτηράκια θαλασσινο νερό τα ήπια σίγουρα απο την μάχη.

Ειχα άχτι ένα τέτοιο ψάρι και αυτη η σύληψη μου έμεινε βαθιά χαραγμένη!!!

Υ.Γ Μετα απο αυτό το σκηνικό κατάλαβα που οφείλονται πολλά απο τα τσαρούχια που κανουμε κατα καιρούς και η βέργα σκάει με δύναμη χιλιοστά δίπλα απο καποιον ακίνητο εύκολο στοχο!!! Τα αντανακλαστικά ειναι το παν!!!

viewtopic.php?f=1&t=25001
Δεν έχετε τα απαραίτητα δικαιώματα για να δείτε τα συνημμένα αρχεία σε αυτή τη δημοσίευση.
Η Ποιότητα της Ζωής μας, απο τις Επιλογές μας εξαρτάται...
-Capetan Thomas

Επιστροφή στο “✰ Επιλεγμένα Video και Ιστορίες ✰”