• Ανακοινώσεις
    Απαντήσεις
    Προβολές
    Τελευταία δημοσίευση
  • Ανακοινώσεις
    Απαντήσεις
    Προβολές
    Τελευταία δημοσίευση
  • Ανακοινώσεις
    Απαντήσεις
    Προβολές
    Τελευταία δημοσίευση
  • Ανακοινώσεις
    Απαντήσεις
    Προβολές
    Τελευταία δημοσίευση

Videο- αφηγήσεις για ΥΠΟΞΙΑ

Re: Videο- αφηγήσεις για ΥΠΟΞΙΑ

Νέα δημοσίευσηαπό ΚΣΕΠ » 04 Αύγ 2016, 01:10

.jpg
Το κράτημα της αναπνοής κάτω από το νερό είναι αντίθετο με την επιβίωση του ανθρώπου μετά από κάποια δευτερόλεπτα. Πόσα είναι αυτά, για την συγκεκριμένη βουτιά, την συγκεκριμένη ημέρα, τον συγκεκριμένο δύτη με τις συγκεκριμένες συνθήκες , κανείς δεν μπορεί να πει…Τα όρια ζωής και θανάτου είναι απροσδιόριστα. «Όλοι εμείς ζούμε από σύμπτωση», Ρέντζο Ματζάρι.
Ιθάκη, Ιούλιος 1999 : Έχω αφήσει τους φίλους μου σε μια τροπική παραλία και ψάχνω, από διαίσθηση χαμένους τόπους σε μια ανοιχτωσιά ποσειδωνίας και άμμου. Κάπου στα 18 μέτρα σχηματίζονται πέτρες με φρύδια, χαράκια και πλάκες που γκρεμίζονται στα πολύ βαθειά σε μικρή όμως έκταση. Οι ροφοί και οι στήρες κάνουν πάρτυ. Ένας μεγάλος ροφός εντοπίζεται σε ένα γείσο στα προσωπικά όρια του βάθους μου. Σε 3 αν θυμάμαι καλά, προσεγγίσεις μου, το ψάρι με τις ίδιες κινήσεις της βεντάλιας του θολώνει το άνοιγμα που κάθεται και δεν γίνεται κάτι. Στν επόμενη βουτιά, αλλάζω τον τρόπο προσέγγισης μου και διακρίνω το σβέρκο του ψαριού από μακριά. Του κάνω βολή με το ίδιο κατοστάρι όπλο που ψαρεύω ακόμη. Το αγαντάρω και το τραβάω σχεδόν έξω στην ίδια βουτιά – το ψάρι είναι δυνατό και ξαναμπαίνει μέσα τραβώντας με – εγώ το ξανακοντράρω, βάζοντας πόδι-πέλμα πάνω στον βράχο του. Το δεξί μου πόδι παραλύει – παθαίνω κράμπα εκεί κάτω, ανοίγω μουλινέ και ανεβαίνω μαλλιά-κουβάρια, πιστεύοντας ότι μάλλον είναι η τελευταία μου βουτιά. Στην επιφάνεια βλέπω τον ουρανό στο χρώμα του χαλκού να λάμπει, τον ήλιο σαν μαύρο δίσκο και την επιφάνεια της θάλασσας χρυσή…Τα όρια είναι απροσδιόριστα και Κάποιος γέρνει την ζυγαριά προς εδώ… «από σύμπτωση..»
Τα χρόνια περνάνε, έχω δημιουργήσει φιλία και μοιραζόμαστε ψαρέματα με έναν άνθρωπο-σύμβολο του υποβρυχίου ψαρέματος , πολυνίκη και πρωτοπόρο δύτη και εκπαιδευτή δυτών. Μετά από μια ανάδυση μου από βαθειά, μου λέει ότι στα τελευταία μέτρα της ανάδυσης να «δουλέψω» την κλίση του αυχένα και του κορμού μου ,ούτως ώστε αν λιποθυμήσω, το πρόσωπο να κοιτάει τον ουρανό και όχι τον βυθό από κάτω. Τον ρωτώ αν είχε άσχημη σχετική εμπειρία, και μου λέει ότι σε ένα μοναχικό δικό του ψάρεμα, αρκετά χρόνια πίσω και μετά από βαθειά βουτιά, δεν θυμάται τι έγινε. Το μόνο που θυμάται είναι ότι τον ξύπνησαν τα κύματα στην επιφάνεια, χτυπώντας του το πρόσωπό του, που από «σύμπτωση» είχε βγεί κοιτώντας τον ουρανό και όχι τον βυθό…
Μέσω του επαγγέλματος μου (Ιατρός-Πνευμονολόγος) είχα γνωριστεί και ήμασταν φίλοι με τον αείμνηστο Δημήτρη Βασιλάκη. Ο Δημήτρης ήταν και αυτός Πνευμονολόγος, άριστος ελεύθερος δύτης και ικανότατος ψαροτουφεκάς. Ασχολιόταν ιδιαίτερα με βαθύ ψάρεμα συναγρίδων σε βάθη που ελάχιστοι έπιαναν από την δεκαετία του 90. Ήταν διεθνής κριτής σε αγώνες ελεύθερης κατάδυσης, έχοντας εκπαιδευθεί στην σχολή του Πελιτζάρι. Οι παλαιότεροι τον ξέρουν από τα άρθρα του στον Υποβρύχιο κόσμο στην Κατάδυση και στο Blue. Κάποιο φθινόπωρο κανονίζαμε να κατέβω στην Κρήτη για ψάρεμα. Εκείνον τον Σεπτέμβρη στο νησάκι Ντία στο Ηράκλειο «έφυγε» για το ταξίδι , σε βάθος που ήταν αστείο για αυτόν…
Από τις σχολές ελεύθερης κατάδυσης γνωρίζομαι με έναν «πιτσιρικά» ελεύθερο δύτη με βαθειές επιδόσεις στο σχοινί, άπειρο τότε ψαρευτικά, αλλά ανυπόμονο να κερδίσει τα ψαρευτικά σκαλοπάτια. Πρώτο ψάρεμα μαζί και κατεβαίνει να δευτερώσει μια μεγάλη πίγγα που είχα χτυπήσει, σε βάθος που θεωρητικά το είχε άνετα στο σχοινί. Ανεβαίνει πάνω με σάμπα… Δεν κράταγα όπλο και τον «φροντίζω¨… Μετά από 1 χρόνο τον πηγαίνω σε έναν βαθύ πάγκο στον Κορινθιακό που είχα βρεί και οι ροφοί τότε κάναν χορό. Του δίνω την πρώτη βουτιά, εκείνος τραβάει την βουτιά του γιατί δεν ξέρει αν πρέπει να χτυπήσει μια συναγρίδα ή έναν ροφό, ρίχνει από «υποχρέωση» στον γάμο του καραγκιόζη και 2 μέτρα πριν την επιφάνεια κάνει υποξία και τον ανεβάζω πάνω, ακολουθούν τα σχετικά. Κατεβαίνω κάτω, παίρνω το όπλο του και χαιρετάω και 7 μαύρα από 4 ως 7 κιλά που χορεύουν μπάλο…Τον επόμενο Φεβρουάριο με 5 μποφόρ ψαρεύουμε στην Μακρόνησο ένα βαθύ φρύδι. Η σφυρίδα χτυπιέται στο θαλάμι της, ο μικρός κατεβαίνει να την βγάλει έξω και αφήνει την ζώνη του κάτω, χωρίς να την έχει δέσει στο σχοινί όπως του είχα πει, λόγω βάθους. Ενώ κρεμάω το ψάρι στην σημαδούρα τον βλέπω να ξαναβουτάει να πιάσει την παρατημένη ζώνη με μια άλλη εφεδρική από την βάρκα, πάλι χωρίς ανέμη-σχοινί…ακόμη δεν έχω καταλάβει τι είχε στο μυαλό του ή αν είχε μυαλό. Αφήνω την σημαδούρα και τον περιμένω βουτώντας στα 1/3 του βάθους. Τον βλέπω λίγο κάτω μου με την ζώνη στην μέση να κάνει χεριές για να ανέβει και να μην κερδίζει μέτρα. Τον ανεβάζω πάνω και κάνει την χειρότερη υποξία που έχω δει – και έχω δει πολλές. Παίρνει μπροστά μετά από αρκετά δευτερόλεπτα στην επιφάνεια , με τεχνητή αναπνοή και 5 μποφόρ. Τον ανεβάζω στην βάρκα, πέφτει στο ντεκ με λήθαργο και ξυπνάει μετά από 45 λεπτά στην γλίστρα του Λαυρίου περπατώντας με βοήθεια. Ξανακοιμήθηκε και ξύπνησε στην είσοδο του σπιτιού του.
Δεν θα γράψω για άλλα περιστατικά. Αυτά νομίζω είναι αντιπροσωπευτικά δυτών που από σύμπτωση ζουν ή όχι και ανήκουν είτε στην ελίτ, είτε στην αρχή της διαδρομής. Ιατρικές θεωρίες μπορείτε να διαβάσετε αλλού-υπάρχουν για όλους. Γράφω σπανίως στο φόρουμ και μπορεί και να σας κούρασα με τα παραπάνω,

Φιλικά, Κώστας Πουλόπουλος
Δεν έχετε τα απαραίτητα δικαιώματα για να δείτε τα συνημμένα αρχεία σε αυτή την δημοσίευση.
ΚΣΕΠ
 
Δημοσιεύσεις: 234
Εγγραφή: 18 Δεκ 2008, 12:44
Τοποθεσία: Μελίσσια Αττικής

Re: Videο- αφηγήσεις για ΥΠΟΞΙΑ

Νέα δημοσίευσηαπό vace83 » 04 Αύγ 2016, 01:50

Αφου εχουν ειπωθει τα σχετικα αποφασιζουμε για καμια πιο βαθια καταδυση, περασμενη Κυριακη κανονιζεται και η εξορμηση.
Πρωτη βουτια χωρις προετοιμασια στα 18, μην τα πολυλογω αφου ζεσταθηκαμε σε πιο ρηχα νερα αγαντζαρουμε για καμια "μεγαλη" βουτια. Γινονται αρκετες στα 18-20 και ξεκιναμε για τα 24,27 30 και τελικα η τελευταια στα 32 . Δικια μου η μεγαλη βουτια στα 32 λογω καταλληλοτερης προετοιμασιας.
Περιπου δεκα λεπτα πριν αρχισω διαδικασια χαλαρωσης κτλ να μου μπαινουν ιδεες, πολυ εντονες, ασχετες ιδεες με το υποβρηχιο ψαρεμα και να διερωτιεμαι τι μου γινεται. Σε καποια φαση λεω δεν υπαρχει περιπτωση να βγαλω τετεια βουτια με ολα αυτα που μου συμβαινουν (στρες).
Θα δοκιμασω ομως να παω, να νιωσω λιγο τους διαφραγματικους και επανω. Τελικα χαλαρωνω καλα και καθοδον για τον βυθο να ειμαι σε φαση μισοκοιμισμενου. Εν τελει η βουτια θα κρατησει 2 λεπτα στα 32 και με το που ανεβαινω, παιρνω την πρωτη αναπνοη, πριν την δευτερη αναπνοη νιωθω εφορια ο βυθος να με πλησιαζει (βυθιζομαι) και λιγο σκοτεινια, ποτε δεν θα μαθω την συνεχεια, αν τελικα δηλαδη ηταν υποξια και απωλεια κινησεων η κατι πιο ηπιο, γιατι το ζευγαρι μου με αρπαζει και με ξανα ανεβαζει πανω.
Ανεβαινω στην βαρκα και θυμαμαι οτι ειμαι με 4 ωρες υπνο καθως δουλευα το βραδυ και σχεδον νηστικος την προηγουμενη, τα ποδια μου να ειναι βαρετα σχεδον πιασμενα και να επιμενω οτι μπορουμε και για αλλες βουτιες. Πιο ρηχα ομως να λεω χαριτολογωντας μεν εννοωντας το δε. Στο σπιτι παρατηρω το ρολοι και βλεπω να εχω πανω απο 20 βουτιες.
Τα συμπερασματα δικα σας
vace83
 
Δημοσιεύσεις: 127
Εγγραφή: 03 Δεκ 2009, 17:20
Τοποθεσία: ΚΥΠΡΟΣ

Re: Videο- αφηγήσεις για ΥΠΟΞΙΑ

Νέα δημοσίευσηαπό Νικήτας » 04 Αύγ 2016, 10:45

Στην ανεπανάληπτη δημοσίευση του ΚΣΕΠ
που ξανάζησε ο Δημήτρης Βασιλάκης αυτό το γελαστό
και χαρισματικό παιδί
φάνηκε το σκληρό και αδυσώπητο πρόσωπο της θάλασσας
όταν δεν κάνεις υπακοή στους κανόνες της κατά την αποψή μου.
Αυτές τις εικόνες οφείλουμε να έχουμε όλοι προ των οφθαλμών
κάθε φορά που μπαίνουμε στα γαλάζια χωράφια .

Πολύ δυνατή γραφή .
διὰ καταδύσεως, ἡ πρὸς Θεὸν ἡμῶν ἄνοδος γίνεται
Άβαταρ μέλους
Νικήτας
 
Δημοσιεύσεις: 1647
Εγγραφή: 11 Ιούλ 2012, 18:12

Re: Videο- αφηγήσεις για ΥΠΟΞΙΑ

Νέα δημοσίευσηαπό GregoryGR » 04 Αύγ 2016, 11:23

ΚΣΕΠ έγραψε:
.jpg
Παίρνει μπροστά μετά από αρκετά δευτερόλεπτα στην επιφάνεια , με τεχνητή αναπνοή και 5 μποφόρ. Τον ανεβάζω στην βάρκα, πέφτει στο ντεκ με λήθαργο και ξυπνάει μετά από 45 λεπτά στην γλίστρα του Λαυρίου περπατώντας με βοήθεια. Ξανακοιμήθηκε και ξύπνησε στην είσοδο του σπιτιού του.
Δεν θα γράψω για άλλα περιστατικά. Αυτά νομίζω είναι αντιπροσωπευτικά δυτών που από σύμπτωση ζουν ή όχι και ανήκουν είτε στην ελίτ, είτε στην αρχή της διαδρομής. Ιατρικές θεωρίες μπορείτε να διαβάσετε αλλού-υπάρχουν για όλους. Γράφω σπανίως στο φόρουμ και μπορεί και να σας κούρασα με τα παραπάνω,

Φιλικά, Κώστας Πουλόπουλος


Γιατρέ,

προσωπικά, μου έχουν κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση τα ποστς σου (αυτά τα λίγα που λες και εσύ) - θετική εντύπωση.

Θα μπορούσα να σου στείλω ένα ΠΜ και να σου κάνω prive την ερώτηση, αλλά σκοπός του φόρουμ είναι να μαθαίνουμε όλοι, ανεξαιρέτως εμπειριών, χρόνου στην θάλασσα κτλ κτλ.

Η ερώτηση είναι εντελώς φιλική και αναφέρεται στο παραπάνω περιστατικό. O άνθρωπος αυτός, δεν έπρεπε να έχει λάβει καθαρό οξυγόνο? Δεν έπρεπε να μπει στο νοσοκομείο προληπτικά?

Ενα βαρύ υποξικό περιστατικό θέλει άλλη αντιμετώπιση, από το απλά σταματάω και πάω σπίτι.

:hello:

Η γνώμη σου σαν γιατρός θα βοηθήσει.
Να γράφεις πιό συχνά.

:hello: x 2

Γρηγόρης
Άβαταρ μέλους
GregoryGR
 
Δημοσιεύσεις: 406
Εγγραφή: 03 Ιούλ 2015, 14:42

Re: Videο- αφηγήσεις για ΥΠΟΞΙΑ

Νέα δημοσίευσηαπό stelarasA'MAK » 04 Αύγ 2016, 12:05

Προ μιας εβδομάδας...
Είμαι στην Κυνουρια,την ιδιαίτερη πατρίδα μου...
Δεύτερο ψάρεμα σε ένα κάβο μακρυνό και βαθύ,που προ δύο ημερών είχα πάρει μία στηρα το σούρουπο με φουρτούνα.
Τώρα ηταν λυκαυγές, έχει μπουνάτσα και δυστυχώς έχω κοιμηθεί μόνο κάνα τριμησαωρο,οικογένεια και υποχρεώσεις γαρ...
Ο κάβος έρημος,ένας μαουνιερης δε κάνει σουρτα φερτα στον κάβο αγνοώντας με αφού σε μία δόση περνάει ανάμεσα σε μένα και τη σημαδούρα ενώ ήμουν σε κατάδυση τον βλέπω από πάνω μου....
Συνεχιζω έξω από τημ ευρύτερη περιοχή των διχτυών του,και να!!!Ανακαλυπτω το πέρασμα των συναγριδων.Είναι μικρα ψάρια ,και περιμένοντας μεγαλύτερα αρχίζω να βαθαινω, είχε και μία ορατότητα "κυκλαδίτικη"..... Ώσπου κάπου στα 20+ μέτρα ενώ νιώθω να τα έχω,ντιν,ντιν οι διαφραγματικοι....που σημειωτέον, δεν έχω σχεδόν ποτέ ...
Αϋπνία,στρες λόγω του μαουνιερη, ζωντανή η ανάμνηση του άτυχου Σπαζαρ,μοναξιά,το βασικότερο...
Αν είχα τον Κώστα εδώ...
Λήξη η συγκεκριμένη ζώνη .
Καρτερι σε ρηχοτερα νερά,τα μικρά ξανάρχονται.... Δεν είμαι εδώ για σας γατάκια!!!!
Το μέρος αποκωδικοποιηθηκε,τα περάσματα εντοπίστηκαν,θα ξαναρθω ξεκούραστος,και αν γίνεται με παρέα.....
Life is either a daring adventure or nothing..- Helen Keller
Άβαταρ μέλους
stelarasA'MAK
 
Δημοσιεύσεις: 3868
Εγγραφή: 07 Σεπ 2010, 10:14

Re: Videο- αφηγήσεις για ΥΠΟΞΙΑ

Νέα δημοσίευσηαπό stelarasA'MAK » 04 Αύγ 2016, 12:09

Και επειδή η ανάμνηση της φάσης θα με ακολουθεί, το πιθανότερο είναι να μην ξεπεράσω τα 10-12 μέτρα την επόμενη φορά....
Δεν θα με νοιάζει όμως.
Life is either a daring adventure or nothing..- Helen Keller
Άβαταρ μέλους
stelarasA'MAK
 
Δημοσιεύσεις: 3868
Εγγραφή: 07 Σεπ 2010, 10:14

Re: Videο- αφηγήσεις για ΥΠΟΞΙΑ

Νέα δημοσίευσηαπό underworld » 04 Αύγ 2016, 12:32

stelarasA'MAK έγραψε:Και επειδή η ανάμνηση της φάσης θα με ακολουθεί, το πιθανότερο είναι να μην ξεπεράσω τα 10-12 μέτρα την επόμενη φορά....
Δεν θα με νοιάζει όμως.


Ακριβώς.
Κάτι άλλαξες. Εσύ. Όχι μονο να τα λέμε στους άλλους. Τα βασικά οι περισσότεροι τα γνωρίζουμε. Πράξεις θέλει.
Γιατί απ΄ότι φαίνεται όλοι θέλουν να δουν κάτι καλύτερο από αυτό που μας συμβαίνει χωρίς να κάνουν πραγματικές αλλαγές στον τρόπο που ψαρεύουν οι ίδιοι.
Η ιστορία θα επαναλαμβάνεται για όσο καιρό δεν κάνουμε πράξη το μάθημα.
Άβαταρ μέλους
underworld
Site Admin
 
Δημοσιεύσεις: 4683
Εγγραφή: 29 Μαρ 2007, 23:52
Τοποθεσία: Πάφος

Re: Videο- αφηγήσεις για ΥΠΟΞΙΑ

Νέα δημοσίευσηαπό stelarasA'MAK » 04 Αύγ 2016, 12:40

underworld έγραψε:
stelarasA'MAK έγραψε:Και επειδή η ανάμνηση της φάσης θα με ακολουθεί, το πιθανότερο είναι να μην ξεπεράσω τα 10-12 μέτρα την επόμενη φορά....
Δεν θα με νοιάζει όμως.


Ακριβώς.
Κάτι άλλαξες. Εσύ. Όχι μονο να τα λέμε στους άλλους. Τα βασικά οι περισσότεροι τα γνωρίζουμε. Πράξεις θέλει.
Γιατί απ΄ότι φαίνεται όλοι θέλουν να δουν κάτι καλύτερο από αυτό που μας συμβαίνει χωρίς να κάνουν πραγματικές αλλαγές στον τρόπο που ψαρεύουν οι ίδιοι.
Η ιστορία θα επαναλαμβάνεται για όσο καιρό δεν κάνουμε πράξη το μάθημα.

Ναι,στην ουσία θεώρησα πως Αυτός που με παρακολουθούσε,μιας και πάντα κάνω το σταυρό μου πριν το ψάρεμα,"μου την είπε"...
Ευγενικά.....
Life is either a daring adventure or nothing..- Helen Keller
Άβαταρ μέλους
stelarasA'MAK
 
Δημοσιεύσεις: 3868
Εγγραφή: 07 Σεπ 2010, 10:14

Re: Videο- αφηγήσεις για ΥΠΟΞΙΑ

Νέα δημοσίευσηαπό Νικήτας » 04 Αύγ 2016, 14:39

Αυτό που λέεο ο Στελλάρας είναι σπουδαίο.
Πολλές φορές τα 13 μέτρα του βιοπαλαιστή
και ο σαργός του
είναι ως κατάκτηση πολύ πάνω απο τα 25 και τη συναγρίδα
του φοιτητή με την δίλεπτη βουτιά .

Το σπόρ αυτό είναι καθαρά προσωπική υπόθεση
και σε κάθε βουτιά αν γινόμαστε ένα λιθαράκι καλύτεροι φτάνει .
διὰ καταδύσεως, ἡ πρὸς Θεὸν ἡμῶν ἄνοδος γίνεται
Άβαταρ μέλους
Νικήτας
 
Δημοσιεύσεις: 1647
Εγγραφή: 11 Ιούλ 2012, 18:12

Re: Videο- αφηγήσεις για ΥΠΟΞΙΑ

Νέα δημοσίευσηαπό silverdiver » 04 Αύγ 2016, 16:49

ΚΣΕΠ έγραψε:
.jpg
Το κράτημα της αναπνοής κάτω από το νερό είναι αντίθετο με την επιβίωση του ανθρώπου μετά από κάποια δευτερόλεπτα. Πόσα είναι αυτά, για την συγκεκριμένη βουτιά, την συγκεκριμένη ημέρα, τον συγκεκριμένο δύτη με τις συγκεκριμένες συνθήκες , κανείς δεν μπορεί να πει…Τα όρια ζωής και θανάτου είναι απροσδιόριστα. «Όλοι εμείς ζούμε από σύμπτωση», Ρέντζο Ματζάρι.
Ιθάκη, Ιούλιος 1999 : Έχω αφήσει τους φίλους μου σε μια τροπική παραλία και ψάχνω, από διαίσθηση χαμένους τόπους σε μια ανοιχτωσιά ποσειδωνίας και άμμου. Κάπου στα 18 μέτρα σχηματίζονται πέτρες με φρύδια, χαράκια και πλάκες που γκρεμίζονται στα πολύ βαθειά σε μικρή όμως έκταση. Οι ροφοί και οι στήρες κάνουν πάρτυ. Ένας μεγάλος ροφός εντοπίζεται σε ένα γείσο στα προσωπικά όρια του βάθους μου. Σε 3 αν θυμάμαι καλά, προσεγγίσεις μου, το ψάρι με τις ίδιες κινήσεις της βεντάλιας του θολώνει το άνοιγμα που κάθεται και δεν γίνεται κάτι. Στν επόμενη βουτιά, αλλάζω τον τρόπο προσέγγισης μου και διακρίνω το σβέρκο του ψαριού από μακριά. Του κάνω βολή με το ίδιο κατοστάρι όπλο που ψαρεύω ακόμη. Το αγαντάρω και το τραβάω σχεδόν έξω στην ίδια βουτιά – το ψάρι είναι δυνατό και ξαναμπαίνει μέσα τραβώντας με – εγώ το ξανακοντράρω, βάζοντας πόδι-πέλμα πάνω στον βράχο του. Το δεξί μου πόδι παραλύει – παθαίνω κράμπα εκεί κάτω, ανοίγω μουλινέ και ανεβαίνω μαλλιά-κουβάρια, πιστεύοντας ότι μάλλον είναι η τελευταία μου βουτιά. Στην επιφάνεια βλέπω τον ουρανό στο χρώμα του χαλκού να λάμπει, τον ήλιο σαν μαύρο δίσκο και την επιφάνεια της θάλασσας χρυσή…Τα όρια είναι απροσδιόριστα και Κάποιος γέρνει την ζυγαριά προς εδώ… «από σύμπτωση..»
Τα χρόνια περνάνε, έχω δημιουργήσει φιλία και μοιραζόμαστε ψαρέματα με έναν άνθρωπο-σύμβολο του υποβρυχίου ψαρέματος , πολυνίκη και πρωτοπόρο δύτη και εκπαιδευτή δυτών. Μετά από μια ανάδυση μου από βαθειά, μου λέει ότι στα τελευταία μέτρα της ανάδυσης να «δουλέψω» την κλίση του αυχένα και του κορμού μου ,ούτως ώστε αν λιποθυμήσω, το πρόσωπο να κοιτάει τον ουρανό και όχι τον βυθό από κάτω. Τον ρωτώ αν είχε άσχημη σχετική εμπειρία, και μου λέει ότι σε ένα μοναχικό δικό του ψάρεμα, αρκετά χρόνια πίσω και μετά από βαθειά βουτιά, δεν θυμάται τι έγινε. Το μόνο που θυμάται είναι ότι τον ξύπνησαν τα κύματα στην επιφάνεια, χτυπώντας του το πρόσωπό του, που από «σύμπτωση» είχε βγεί κοιτώντας τον ουρανό και όχι τον βυθό…
Μέσω του επαγγέλματος μου (Ιατρός-Πνευμονολόγος) είχα γνωριστεί και ήμασταν φίλοι με τον αείμνηστο Δημήτρη Βασιλάκη. Ο Δημήτρης ήταν και αυτός Πνευμονολόγος, άριστος ελεύθερος δύτης και ικανότατος ψαροτουφεκάς. Ασχολιόταν ιδιαίτερα με βαθύ ψάρεμα συναγρίδων σε βάθη που ελάχιστοι έπιαναν από την δεκαετία του 90. Ήταν διεθνής κριτής σε αγώνες ελεύθερης κατάδυσης, έχοντας εκπαιδευθεί στην σχολή του Πελιτζάρι. Οι παλαιότεροι τον ξέρουν από τα άρθρα του στον Υποβρύχιο κόσμο στην Κατάδυση και στο Blue. Κάποιο φθινόπωρο κανονίζαμε να κατέβω στην Κρήτη για ψάρεμα. Εκείνον τον Σεπτέμβρη στο νησάκι Ντία στο Ηράκλειο «έφυγε» για το ταξίδι , σε βάθος που ήταν αστείο για αυτόν…
Από τις σχολές ελεύθερης κατάδυσης γνωρίζομαι με έναν «πιτσιρικά» ελεύθερο δύτη με βαθειές επιδόσεις στο σχοινί, άπειρο τότε ψαρευτικά, αλλά ανυπόμονο να κερδίσει τα ψαρευτικά σκαλοπάτια. Πρώτο ψάρεμα μαζί και κατεβαίνει να δευτερώσει μια μεγάλη πίγγα που είχα χτυπήσει, σε βάθος που θεωρητικά το είχε άνετα στο σχοινί. Ανεβαίνει πάνω με σάμπα… Δεν κράταγα όπλο και τον «φροντίζω¨… Μετά από 1 χρόνο τον πηγαίνω σε έναν βαθύ πάγκο στον Κορινθιακό που είχα βρεί και οι ροφοί τότε κάναν χορό. Του δίνω την πρώτη βουτιά, εκείνος τραβάει την βουτιά του γιατί δεν ξέρει αν πρέπει να χτυπήσει μια συναγρίδα ή έναν ροφό, ρίχνει από «υποχρέωση» στον γάμο του καραγκιόζη και 2 μέτρα πριν την επιφάνεια κάνει υποξία και τον ανεβάζω πάνω, ακολουθούν τα σχετικά. Κατεβαίνω κάτω, παίρνω το όπλο του και χαιρετάω και 7 μαύρα από 4 ως 7 κιλά που χορεύουν μπάλο…Τον επόμενο Φεβρουάριο με 5 μποφόρ ψαρεύουμε στην Μακρόνησο ένα βαθύ φρύδι. Η σφυρίδα χτυπιέται στο θαλάμι της, ο μικρός κατεβαίνει να την βγάλει έξω και αφήνει την ζώνη του κάτω, χωρίς να την έχει δέσει στο σχοινί όπως του είχα πει, λόγω βάθους. Ενώ κρεμάω το ψάρι στην σημαδούρα τον βλέπω να ξαναβουτάει να πιάσει την παρατημένη ζώνη με μια άλλη εφεδρική από την βάρκα, πάλι χωρίς ανέμη-σχοινί…ακόμη δεν έχω καταλάβει τι είχε στο μυαλό του ή αν είχε μυαλό. Αφήνω την σημαδούρα και τον περιμένω βουτώντας στα 1/3 του βάθους. Τον βλέπω λίγο κάτω μου με την ζώνη στην μέση να κάνει χεριές για να ανέβει και να μην κερδίζει μέτρα. Τον ανεβάζω πάνω και κάνει την χειρότερη υποξία που έχω δει – και έχω δει πολλές. Παίρνει μπροστά μετά από αρκετά δευτερόλεπτα στην επιφάνεια , με τεχνητή αναπνοή και 5 μποφόρ. Τον ανεβάζω στην βάρκα, πέφτει στο ντεκ με λήθαργο και ξυπνάει μετά από 45 λεπτά στην γλίστρα του Λαυρίου περπατώντας με βοήθεια. Ξανακοιμήθηκε και ξύπνησε στην είσοδο του σπιτιού του.
Δεν θα γράψω για άλλα περιστατικά. Αυτά νομίζω είναι αντιπροσωπευτικά δυτών που από σύμπτωση ζουν ή όχι και ανήκουν είτε στην ελίτ, είτε στην αρχή της διαδρομής. Ιατρικές θεωρίες μπορείτε να διαβάσετε αλλού-υπάρχουν για όλους. Γράφω σπανίως στο φόρουμ και μπορεί και να σας κούρασα με τα παραπάνω,

Φιλικά, Κώστας Πουλόπουλος

Εξαιρετική δημοσίευση απο εξαίρετο επιστήμονα και απνειστα! =D>
οταν βρεχει...εχει περισσοτερη θαλασσα...
silverdiver
 
Δημοσιεύσεις: 6504
Εγγραφή: 02 Νοέμ 2010, 00:07

Re: Videο- αφηγήσεις για ΥΠΟΞΙΑ

Νέα δημοσίευσηαπό manos44 » 06 Αύγ 2016, 12:46

Είναι άκρως επικίνδυνο να εκφράζουμε με δριμεία παρρησία την γνώμη μας για τέτοια θέματα όντας παντελώς ανειδίκευτοι, όχι όλοι αλλά η πλειοψηφία. Θα παρακαλούσα τον επιστήμονα κ. Πουλόπουλο αν έχει το χρόνο και την ευγενή καλοσύνη να γράψει τα πάντα που έχει βιώσει προσωπικά στη θάλασσα. Προσωπικά διψάω, όπως φαντάζομαι και άλλα νεαρά άτομα, για γνήσια, ατόφια, ρεαλιστική γνώση πλαισιωμένη από εγκυρότητα και ιδίως από άτομα σαν το κ. Πουλόπουλο.

Θα παρακαλούσα να βγουν στο προσκήνιο κι άλλα άτομα που κουβαλούν θαλασσινά χρόνια και περιστατικά δύσκολα στη πλάτη τους και να γράψουν. Είναι επιτακτική ανάγκη , χρέος για όσους έφυγαν και για όσους επιθυμούν να απολαμβάνουν αυτό το σπορ ελαχιστοποιώντας τους κινδύνους.

Υγ: Βαρέθηκα να βλέπω νεκρούς ροφούς, θέλω γνώση για περιστατικά κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.
manos44
 
Δημοσιεύσεις: 1332
Εγγραφή: 11 Αύγ 2011, 01:00

Re: Videο- αφηγήσεις για ΥΠΟΞΙΑ

Νέα δημοσίευσηαπό apneisto » 06 Αύγ 2016, 15:25

ΚΣΕΠ έγραψε:
.jpg

Τα χρόνια περνάνε, έχω δημιουργήσει φιλία και μοιραζόμαστε ψαρέματα με έναν άνθρωπο-σύμβολο του υποβρυχίου ψαρέματος , πολυνίκη και πρωτοπόρο δύτη και εκπαιδευτή δυτών. Μετά από μια ανάδυση μου από βαθειά, μου λέει ότι στα τελευταία μέτρα της ανάδυσης να «δουλέψω» την κλίση του αυχένα και του κορμού μου ,ούτως ώστε αν λιποθυμήσω, το πρόσωπο να κοιτάει τον ουρανό και όχι τον βυθό από κάτω. Τον ρωτώ αν είχε άσχημη σχετική εμπειρία, και μου λέει ότι σε ένα μοναχικό δικό του ψάρεμα, αρκετά χρόνια πίσω και μετά από βαθειά βουτιά, δεν θυμάται τι έγινε. Το μόνο που θυμάται είναι ότι τον ξύπνησαν τα κύματα στην επιφάνεια, χτυπώντας του το πρόσωπό του, που από «σύμπτωση» είχε βγεί κοιτώντας τον ουρανό και όχι τον βυθό…

Χωρίς να θέλω να σε προσβάλω η συγκεκριμένη κλιση του αυχένα αλλά και η αντίθετη προς τα κάτω κλιση εμποδίζουν την σωστή ροή αίματος προς τον εγκέφαλο με αποτέλεσμα την ελλιπή οξυγόνωση,του, αυξάνωντας παράλληλα την πιθανότητα blackout.Μπορούμε πότε πότε να ρίχνουμε κλεφτές ματιές προς τα επάνω ή προς τα κάτω αλλά μέχρι εκεί.
FREE DIVE YOGA AND APNEA
Άβαταρ μέλους
apneisto
 
Δημοσιεύσεις: 161
Εγγραφή: 24 Νοέμ 2007, 17:34

Re: Videο- αφηγήσεις για ΥΠΟΞΙΑ

Νέα δημοσίευσηαπό Mourgos » 06 Αύγ 2016, 16:01

apneisto έγραψε:
ΚΣΕΠ έγραψε:
.jpg

Τα χρόνια περνάνε, έχω δημιουργήσει φιλία και μοιραζόμαστε ψαρέματα με έναν άνθρωπο-σύμβολο του υποβρυχίου ψαρέματος , πολυνίκη και πρωτοπόρο δύτη και εκπαιδευτή δυτών. Μετά από μια ανάδυση μου από βαθειά, μου λέει ότι στα τελευταία μέτρα της ανάδυσης να «δουλέψω» την κλίση του αυχένα και του κορμού μου ,ούτως ώστε αν λιποθυμήσω, το πρόσωπο να κοιτάει τον ουρανό και όχι τον βυθό από κάτω. Τον ρωτώ αν είχε άσχημη σχετική εμπειρία, και μου λέει ότι σε ένα μοναχικό δικό του ψάρεμα, αρκετά χρόνια πίσω και μετά από βαθειά βουτιά, δεν θυμάται τι έγινε. Το μόνο που θυμάται είναι ότι τον ξύπνησαν τα κύματα στην επιφάνεια, χτυπώντας του το πρόσωπό του, που από «σύμπτωση» είχε βγεί κοιτώντας τον ουρανό και όχι τον βυθό…

Χωρίς να θέλω να σε προσβάλω η συγκεκριμένη κλιση του αυχένα αλλά και η αντίθετη προς τα κάτω κλιση εμποδίζουν την σωστή ροή αίματος προς τον εγκέφαλο με αποτέλεσμα την ελλιπή οξυγόνωση,του, αυξάνωντας παράλληλα την πιθανότητα blackout.Μπορούμε πότε πότε να ρίχνουμε κλεφτές ματιές προς τα επάνω ή προς τα κάτω αλλά μέχρι εκεί.


Δεν λέει αυτό... Δεν λέει να κάνεις σήκωμα του κεφαλιού για να δει
Όταν αναδυεσαι, μπορείς τα τελευταία μέτρα νε έχεις μια ήπια κλίση το σώμα σου προς τα πίσω, έτσι ώστε να βγεις επιφάνεια ανάσκελα αν αφήσεις το σώμα σου.
Το δουλεύω κι εγώ σε κάποιες βουτιες
Δε σταματώ να σε σκέφτομαι...

http://spearfishingforum.gr/viewtopic.php?f=13&t=1562
Άβαταρ μέλους
Mourgos
 
Δημοσιεύσεις: 1362
Εγγραφή: 05 Δεκ 2006, 15:58
Τοποθεσία: Πάτρα

Re: Videο- αφηγήσεις για ΥΠΟΞΙΑ

Νέα δημοσίευσηαπό Νικήτας » 06 Αύγ 2016, 16:09

Δεν υπάρχει σωτηρία Βαγγέλη αν δεν πετάξεις βάρη.
Δηλαδή να έχεις την εκπαίδευση του λύνω την ζώνη αν νοιώσω πως το παράκανα
χωρίς να υπολογίσω τίποτα
και πάντα στην ανάδυση ελαφρά εκπνοή και άμεσα εισπνοή αέρα που χει ανάγκη ο οργανισμός.
Έτσι τερματίζονται οι τυχόν ζαλάδες και ο οργανισμός έχει καλύτερη επαναφορά.

Έχουν σβύσει δύτες ύστερα απο μεγάλη εκπνοή στην ανάδυση.

Ακόμα οτιδήποτε χαλάει την υδροδυναμική είναι λάθος διότι φρενάρει ,
συμφωνώ με απνείστο.
διὰ καταδύσεως, ἡ πρὸς Θεὸν ἡμῶν ἄνοδος γίνεται
Άβαταρ μέλους
Νικήτας
 
Δημοσιεύσεις: 1647
Εγγραφή: 11 Ιούλ 2012, 18:12

Re: Videο- αφηγήσεις για ΥΠΟΞΙΑ

Νέα δημοσίευσηαπό Mourgos » 06 Αύγ 2016, 17:05

Tι σχέση έχουν τα βάρη με αυτό που λεω παραπάνω κ με αυτό που λέει ο ιατρός; #-o
Εσύ συνεχίσε να νομίζεις ότι έχεις τη συγκεκριμένη στιγμή ΚΑΘΑΡΟ ΜΥΑΛΟ για να λύσεις τη ζώνη... Εδώ λέμε ότι νοιωθεις ευφορία όταν παθαινεις υποξια!!!! ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ
Αν το είχες δουλέψει, θα καταλάβαινε ότι δε χαλάς καμιά υδροδυναμικη!
Είναι καταστροφικά μη επιστημονικά και ασύλληπτα αυτά που γράφεις... Λες κ κάνεις copy paste ότι έχεις τσιμπήσει από δω κι από κει όλα αυτά τα χρόνια περιμένοντας σα γυπας κάθε φορά που πνίγεται κάποιος να νοιώσεις σημαντικός και να θρεψεις την αυτοεκτίμηση σου από το πτώμα του. Τα της απνοιας τα ξέρεις καλά... Καλύτερα κι από τον ιατρό! Μάθε όμως πότε πρέπει να σωπαινεις... Βγες εκεί έξω μακριά από το πληκτρολόγιο κ ζήσε! :hello:
Δε σταματώ να σε σκέφτομαι...

http://spearfishingforum.gr/viewtopic.php?f=13&t=1562
Άβαταρ μέλους
Mourgos
 
Δημοσιεύσεις: 1362
Εγγραφή: 05 Δεκ 2006, 15:58
Τοποθεσία: Πάτρα

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο Φυσιολογία.

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 10 επισκέπτες