• Ανακοινώσεις
    Απαντήσεις
    Προβολές
    Τελευταία δημοσίευση
  • Ανακοινώσεις
    Απαντήσεις
    Προβολές
    Τελευταία δημοσίευση
  • Ανακοινώσεις
    Απαντήσεις
    Προβολές
    Τελευταία δημοσίευση
  • Ανακοινώσεις
    Απαντήσεις
    Προβολές
    Τελευταία δημοσίευση

Για το φορουμάκι κι από μένα...

Για το φορουμάκι κι από μένα...

Νέα δημοσίευσηαπό dimak » 31 Ιούλ 2017, 21:41

Δυσκολεύομαι λίγο να γράψω να γράψω για το συγκεκριμένο θέμα γιατί θα εκθέσω απανωτά και επαναλαμβανόμενα λάθη στα πλαίσια ενός επικίνδυνου περιστατικού κατά τη διάρκεια ψαρέματος.
Μετράει όμως ότι αυτή τη φάση της ζωής του φόρουμ ,αλλά και συνολικότερα σε μια περίοδο που πασχίζουμε να καταλάβουμε τους μηχανισμούς των ατυχημάτων χρειάζεται ειλικρίνεια και εξωστρέφεια.
Εκθέτω γρήγορα τις δικαιολογίες μου για να ξεμπερδεύω με αυτές, να με "κράξετε" όσο θέλετε με κάθε δίκιο.
Το περιστατικό που θα περιγράψω συνέβη σε μοναχικό ψάρεμα , χωρίς περαιτέρω σχολιασμό...
Η γενιά μου έμαθε δυστυχώς έτσι και κάποιοι δεν αλλάξαμε συνήθειες σε πείσμα της λογικής και της ασφάλειας.
Η αλήθεια είναι ότι ως dimak είμαι μάλλον πολύ πιο γνωστός στους ψαροντουφεκάδικους κύκλους , πάρα ως Δημήτρης Μακρέας που ελάχιστοι με γνωρίζουν και ακόμα πιο λίγοι έχουν ψαρέψει μαζί μου. Πάντα ήμουν λίγο μονόχνωτος και μοναχικός μακρυά από τις παρέες των ψαροντουφεκάδων για πολλούς λόγους.
Εδώ και πολλά χρόνια έχω βάλει του "κόφτες" μου στο ψάρεμα και έχω επιλέξει τη στασιμότητα σε βάθη και επιδόσεις και νιώθω πολύ άνετα με αυτό.
Όπως όμως είπα και πιο πάνω αυτά είναι φτηνές δικαιολογίες για μια απαράδεκτη και επικίνδυνη επιλογή...

Στις αρχές του Γενάρη βρέθηκα μόνος σε κοντινό , αγαπημένο και πολύ φιλικό τόπο χωρίς μεγάλες απαιτήσεις και χωρίς ιδιαίτερες προσδοκίες.
Ένα μόνο ξεκομμένο από την ακτογραμμή σημείο ήταν σχετικά δύσκολο λόγω βάθους και θολούρας.. Το σημείο αυτό είναι μια ισοβαθής τραγάνα σε μέγεθος γηπέδου ποδοσφαίρου που στη βορειοδυτική άκρη του έχει τρεις τέσσερις πλάκες που συχνά κάνουν ανέβασμα στήρες και μικρούς ροφούς, ενώ δε λείπουν οι μεγάλοι σαργοί και περιστασιακά συναγρίδες.
Συνήθως κάνω δυο-τρεις βουτιές και πάντα επιδιώκω μια σύλληψη έξω από τις πλάκες. Εκείνη τη μέρα έπεσα λίγο πιο μακρυά από τις πλάκες λόγω θολούρας με αποτέλεσμα το συρτό να είναι μεγαλύτερο από όσο υπολόγιζα... Κεντράρισα μια δίκιλη στήρα και καθώς ήμουν έτοιμος να κάνω τη βολή αντιλήφθηκα ένα αρκετά μεγαλύτερο ψάρι περίπου 6-7 μέτρα από μένα.. αλλαγή πλάνου αθόρυβο πλησίασμα και βολή τη στιγμή που το ψάρι ετοιμαζόταν να στρίψει.
Μέχρι εκεί όλα πήγαν καλά.. Αγαντάρισα για να κρατήσω το ψάρι εκτός πλάκας και να το ανεβάσω στην ίδια βουτιά αλλά το σκαλωμένο φτεράκι με ανάγκασε σε 3-4 δυνατές χεριές χωρίς αποτέλεσμα. Τη στιγμή εκείνη αισθάνθηκα μια μικρή δυσφορία και η ανάδυση μου ήταν δύσκολη.
Στην επιφάνεια ένιωθα μια υπερβολική κόπωση και ήπια δύσπνοια.
΄Ήξερα τι είχε συμβεί....
Κάτι που μου έχει συμβεί στο παρελθόν , πρώτη φορά πριν είκοσι χρόνια... κολπική μαρμαρυγή συνέπεια έντονου ερεθισμού του πνευμονογαστρικού νεύρου.
σχεδόν όλα τα επεισόδια στο παρελθόν είχαν συμβεί μετά από πολύ έντονο εμετό, κάποιες φορές στο ασθενοφόρο κατά τη διάρκεια διακομιδής ,αλλά και στη θάλασσα μετά από έντονη ναυτία.
Αυτή τη φορά η αιτία μάλλον ήταν κάποιος πολύ έντονος διαφραγματικός σπασμός στη φάση που τραβούσα με δύναμη και κατέβαλα σημαντικό έργο...
Η καρδιά μου είναι απόλυτα φυσιολογική στις "στεριανές συνθήκες"...
Με την καρδιά μου να χτυπάει σε ρυθμούς "μαντηλάτου" υποχρεώθηκα σε μία ακόμα βουτιά για να ανεβάσω το ψάρι... μια βουτιά υπό φυσιολογικές συνθήκες ήταν αστεία έγινε πολύ ψυχοφθόρα.
το ένα περίπου μίλι που είχα να κολυμπήσω μόνος και με αρρυθμία ήταν βασανιστήριο...
Μεγαλύτερο βασανιστήριο όμως ήταν να υποκριθώ ένα τεράστιο χαμόγελο στο γυρισμό στο σπίτι τη στιγμή που δυσφορούσα και δυσπνοούσα, αλλά και είχα την αγωνία για το πότε η αρρυθμία θα ανατασσόταν ...
Δύο ώρες αργότερα η περιπέτεια τελείωσε αλλά και η επίγευση του ψαρέματος ήταν απαίσια. ¨ούτε λόγος να χαρώ το υπέροχο θήραμα που είχα καταφέρει.
Ξέρω ότι θα μπορούσε να ήταν ακόμα πιο δύσκολα και ότι έθεσα τον εαυτό μου σε κίνδυνο με άγνωστες συνέπειες.
Βρίσκω το θάρρος να καταθέσω την άσχημη αυτή εμπειρία ίσως και για να κεντρίσω και άλλους φίλους να καταθέσουν την εμπειρία τους.
Αλλά και για να δείξω ότι δεν είναι όλα τα ατυχήματα υποξίες και ότι ακόμα και απόλυτα υγιείς άνθρωποι σε συνθήκες ψαρέματος μπορεί να εμφανίσουν προβλήματα...
Καλές αναδύσεις σε όλους..
dimak
 
Δημοσιεύσεις: 814
Εγγραφή: 23 Ιαν 2009, 17:19

Re: Για το φορουμάκι κι από μένα...

Νέα δημοσίευσηαπό CapetanThomas » 31 Ιούλ 2017, 22:40

Εσύ ειδικά, γνωρίζεις καλύτερα απ΄τον Καθένα, το πόσο Ευεργετικό είναι,
το να κατορθώνεις να εξωτερικεύεις τις Σκέψεις και τα Συναισθήματά σου...

Κι Ολοι Εμείς, ειλικρινά Ευγνώμονες που μπορούμε να διαβάζουμε όλα Αυτά,
που απλόχερα απλώνεις μπροστά στην Γνώση μας...

Την Γνώση μας, που πάντα διψάει κι αποζητάει τον άξιο Λόγο...

Τα Σέβη μου Γιατρέ μου...

:hello:
...Εκεί που είσαι, ήμουνα, κι εδώ που είμαι, θάρθεις...
Άβαταρ μέλους
CapetanThomas
 
Δημοσιεύσεις: 2752
Εγγραφή: 13 Μαρ 2014, 16:22
Τοποθεσία: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Re: Για το φορουμάκι κι από μένα...

Νέα δημοσίευσηαπό spearhunter79 » 31 Ιούλ 2017, 22:46

Αλίμονο σε όποιον νομίζει ότι μόνο η υποξία είναι στο παιχνίδι,τρανή απόδειξη η εμπειρία σου..στο μόνο που θα σταθώ είναι ¨το πρόβλημά σου¨..ΉΞΕΡΕΣ!!θα πρέπει όσο μπορείς να παίρνεις τα μέτρα σου και να έχεις κάποιον δίπλα σου σε τυχόν παρόμοια στραβή..και το σκάφος σε αυτή την περίπτωση βοηθάει,να βγείς έγκαιρα εξω αλλά και ως κίνητρο για παρέα και καλύτερους τόπους..πιστεύω να με πιάνεις!Περαστικά και να μη ξανασυμβεί! :hello:
spearhunter79
 
Δημοσιεύσεις: 771
Εγγραφή: 11 Οκτ 2011, 22:01

Re: Για το φορουμάκι κι από μένα...

Νέα δημοσίευσηαπό mkoume » 31 Ιούλ 2017, 23:37

Δημήτρη Μακρέα,
χαίρομαι κατ΄αρχήν που είσαι καλά κ ελπίζω μέσα από αυτήν την δημοσίευση να ξορκίσεις την άσχημη αίσθηση που σου απέμεινε,
καθώς κ να δώσεις την ευκαιρία σε άλλους να την αποφύγουν πριν ακόμα την γευτούν.

Αυτό που κάνουμε,
η βουτιά με άπνοια για να ξεγελάσουμε το πλάσμα που δεν αναπνέει,
αποτελεί μια συνεχή πρόκληση στην φυσική αλλά και νοητική μας ικανότητα.
για αυτό κ μας εξιτάρει! γιατί μας δοκιμάζει κ ενίοτε μας εκπλήσσει.

Όμως δεν είμαστε πλέον οι παρορμητικοί ήρωες της νιότης μας,
είμαστε σοφότεροι κ ικανότεροι επειδή μπορούμε να αποφεύγουμε την δοκιμασία που μπορεί να μας στερήσει την ευκαιρία να ξαναπροσπαθήσουμε,
Και μάλλον είμαστε και τυχεροί.

Να σαι καλά ρε παλίκαρε,
χαίρομαι να σε ''ακούω'' ακόμα κ όταν μαρτυράς ότι έπαιξες ζαβολιάρικα :)
:hello:
να είσαι μάγκας πρέπει, δηλαδή να το μπορείς,
κ αν τούτο καταφέρνεις,
λίγο ακόμα μάγκας, ..δηλαδή να τ΄αγνοείς.
Άβαταρ μέλους
mkoume
 
Δημοσιεύσεις: 1414
Εγγραφή: 26 Ιαν 2010, 13:59
Τοποθεσία: νερό!

Re: Για το φορουμάκι κι από μένα...

Νέα δημοσίευσηαπό ΤΑΙΤΙΝΟΣ » 01 Αύγ 2017, 00:40

Να είσαι καλά Δημήτρη κι ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη ...
Ας προσέχουμε όλοι.
Καλές αναδύσεις...
ΤΟ ΝΟΥ ΣΑΣ ΡΕΜΑΛΙΑ!!!
Pescare ergo sum
Άβαταρ μέλους
ΤΑΙΤΙΝΟΣ
 
Δημοσιεύσεις: 2418
Εγγραφή: 04 Ιούλ 2007, 01:09
Τοποθεσία: ΚΑΤΕΡΙΝΗ

Re: Για το φορουμάκι κι από μένα...

Νέα δημοσίευσηαπό ichthyologist » 01 Αύγ 2017, 09:11

Το να ξεγυμνώνεις την ψυχή σου θέλει κότσια.
Όπως λένε και σε μια άλλη χώρα πάντα ίσιες (οι καταδύσεις με τις αναδύσεις σε αριθμό)
Τέλος καλό, το μέλλον σίγουρα καλύτερο :hello:
ichthyologist
 
Δημοσιεύσεις: 1079
Εγγραφή: 13 Δεκ 2006, 11:14

Re: Για το φορουμάκι κι από μένα...

Νέα δημοσίευσηαπό Navaho » 01 Αύγ 2017, 09:58

Περαστικα σου ελπιζω να εισαι καλα τωρα και να ξεπερασεις και το ψυχολογικο της φασης αυτης. Εγω μια απο τις χειροτερες φασεις που θυμαμαι ειναι μια φορα πεσαμε κολυμπητο. Και μπαινοντας στα 3μ νερο ντουφεκαει το ζευγαρι μου ενα σκαρο διπλα απο μια ποσειδωνια. Η Βεργα καρφωσε στο χωμα και δεν μπορεσε να τη βγαλει.Περνω μια βουτια εγω να την ξεκαρφωσω και οπως παλευω το φτερακι εχει μπει στις ριζες τις ποσειδωνιας και δεν βγαινει. Νιωθω το οπλο στο πεδιλο μου να αιωρειται αλλα δεν εδωσα σημασια. Οπως κανω στροφη για πανω η μπετονια τυλιγεται στη γαμπα μου. Σκαλωνει ακριβως εκει που φαρδενει ο μυς και δεκα ποντους πριν την επιφανεια με σταματαει. Η αγωνια μου να βλεπω την επιφανεια στους δεκα ποντους και να μη μπορω να παρω αερα δεν περιγραφεται. Ευτυχως η βεργα ειχε ενα τζογο δεκα-εικοσι ποντους πανω κατω εκει που ειχε καρφωσει και ετσι καταφερα και βγηκα επιφανεια ισα ισα και δευτερο ο φιλος μου ηταν διπλα και ηδη ειχε βγαλει το μαχαιρι να κοψει την μπετονια. Στα 3μ νερο ολα αυτα για μια στιγμιαια απροσεξια..
Φουντουνια και πασης Ελλαδας
Άβαταρ μέλους
Navaho
 
Δημοσιεύσεις: 1147
Εγγραφή: 24 Ιαν 2010, 18:21
Τοποθεσία: Κρήτη

Re: Για το φορουμάκι κι από μένα...

Νέα δημοσίευσηαπό MTA » 01 Αύγ 2017, 11:24

Εύχομαι να είσαι πάντα καλά.
Αυτά που περιγράφεις , συνειδητά ή ασυνείδητα τα έχουμε κάνει ή και συνεχίζουμε να τα κάνουμε σχεδόν όλοι ( όποιος θέλει άς εξαιρέσει τον εαυτό του ). Αυτό που μ΄έκανε να συμμετέχω σ΄αυτή τη συζήτηση ΔΕΝ είναι το <<κράξιμο>> ή οι συμβουλές
<<Εκθέτω γρήγορα τις δικαιολογίες μου για να ξεμπερδεύω με αυτές, να με "κράξετε" όσο θέλετε με κάθε δίκιο.>>
αλλά ο τρόπος σχολιασμού του mkoume.
Είναι το <<καλύτερο>> <<κράξιμο>> που έχω διαβάσει στο forum.
Νομίζω ότι θα πρέπει κάποιοι που εύκολα κρίνουν και κατακρίνουν ( χωρίς να εννοώ κανέναν προσωπικά) να το έχουν ως υπόδειγμα τρόπου γραφής για το <<κράξιμο>>.
Όσο για την ουσία της συζήτησης, πιστεύω ότι σχεδόν ΟΛΟΙ ( άν και θα πρέπει ΟΛΟΙ) όσοι κρατάμε ψαροτούφεκο (΄΄η βουτάμε χωρίς αυτό) , γνωρίζουμε τους κινδύνους στους οποίους εκθέτουμε τους εαυτούς μας, όταν αφήνουμε την επιφάνεια.
Στο χέρι μας ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ να είναι και να επιστρέψουμε σ΄αυτήν.
MTA
 
Δημοσιεύσεις: 157
Εγγραφή: 03 Φεβ 2013, 12:39
Τοποθεσία: Kavala

Re: Για το φορουμάκι κι από μένα...

Νέα δημοσίευσηαπό INTZ » 01 Αύγ 2017, 17:16

Μέ ένα βαρότραυμα ανόδου από ρηξη της ωοειδους θυριδας έφαγα κι εγώ την σφαλιάρα μου πίσω στο 2007 και με προσγείωσε στην
πραγματικότητα.
Να θεωρείς τον εαυτό σου τυχερό όπως κι εγώ και κάποιοι άλλοι λίγοι που έφαγαν την σφαλιάρα και ξύπνησαν γιατί κάποιοι άλλοι την έφαγαν και χαιρέτησαν.

Προσοχή μάγκες και ΠΑΝΤΑ με ζευγάρι. :wave:
Οι καλοί άνθρωποι δεν χρειάζονται νόμους που να τους λένε να φέρονται υπεύθυνα, ενώ οι κακοί πάντα θα βρίσκουν τρόπους γύρω από τους νόμους.
Πλάτωνας
Άβαταρ μέλους
INTZ
 
Δημοσιεύσεις: 1177
Εγγραφή: 12 Οκτ 2007, 20:33
Τοποθεσία: ΥΜΗΤΤΟΣ

Re: Για το φορουμάκι κι από μένα...

Νέα δημοσίευσηαπό adreasbit » 01 Αύγ 2017, 22:32

12αρα σφυρίδα την τρώει από μπροστά και λίγο πλάι αλλά προλαβαίνει και γυρίζει
η βέργα περνάει κοιλιά σχεδόν κατά μήκος και με το μαρς προς τα μένα και για έξοδο από το θαλάμι περνάει στην πετονιά και δεν ξέρω πώς γύρισε μπροστά μου
εχω προεκτείνει το χέρι μου το αριστερό μήπως και μαζεψω πετονιά αλλά αντιλαμβάνομαι ότι έχει περάσει τσακιστή θηλιά στον καρπό η οποία τερματίζει ακριβώς στην ένωση με το σχοινάκι και την κεφαλή του όπλου και με βογάρει το κωλόψαρο προς τα μέσα
τραβάω προς τα έξω αλλά το κωλόψαρο έχει βγει από άλλη πλευρά και δεν έρχεται ούτε πόντο
είμαι στριμωγμένος στην είσοδο τεντωμένο το χέρι προς τα μέσα και κολλημένος μούρη
σχεδόν δεν βλέπω το χέρι μου
η κεφαλή του όπλου σφίγγει την θηλιά στον καρπό και προσπαθώ με το δεξιό δείκτη να περάσω κάτω από την θηλιά και να την χαλαρώσω να βγει ο καρπός
αυτό μου'ρθε να κάνω
τα δευτερόλεπτα λεπτά φάνηκαν μεχρι να ελευθερώσω το χέρι ,
λέω εγώ τώρα,
αν ήταν
πολύ βαθειά
ποιος σε βγάζει?
είπαμε επικίνδυνο σπορ
όλα στο παιχνίδι ,

Δημήτρη θέλω να πιστευω ,
ότι δεν μας σκοτώνει μας κάνει τουλάχιστον ποιο σοφούς ,
περαστικά.
πατώνεις????
adreasbit
 
Δημοσιεύσεις: 145
Εγγραφή: 14 Ιαν 2010, 08:40

Re: Για το φορουμάκι κι από μένα...

Νέα δημοσίευσηαπό Psarogiatros » 01 Αύγ 2017, 23:50

Δημητρη εκανες πολυ καλα που ανεβασες τετοιο θεμα. Αμεσως εκτεθηκαν και αλλα περιστατικα που δειχνουν τι μπορει να συμβει στη θαλασσα και το ψαρεμα με ψαροντουφεκο. Ετσι πολλα απο τα παιδια που θα διαβασουν θα ωφεληθουν και θα ειναι σε εγρηγορση. Θα μπορουσα να εξιστορω ωρες περιστατικα απροβλεπτα που εχω βιωσει στη θαλασσα ολα αυτα τα χρονια. Ομως το καρδιολογικο θεμα που εθεσες ειναι αρκετα σοβαρο και φοβαμαι οτι θα μας απασχολησει αρκετα τα επομενα χρονια.
Γιατι το λεω ομως αυτο. Γιατι ηδη ακουγονται περιστατικα κολπικης μαρμαρυγης και σε αλλους δυτες με ενα κοινο χαρακτηριστικο οσον αφορα στην πυροδοτηση του φσινομενου: μεγαλοι χρονοι βυθου, μικροι χρονοι επιφανειας και κοπιωδης προσπαθεια (βλεπε ρεμα, ξεβραχωμα, κλπ). Ετσι οπως εξελισσεται το σπορ με ολο και βαθυτερες βουτιες και μεγαλους χρονους, σε λιγο ισως υπαρξουν και αλλα θεματα να συζηταμε εκτος απο την υποξια και τη νοσο.
Εδωσες μια εξηγηση με τον ερεθισμο του πνευμονογαστρικου. Εγω φοβαμαι κατι χειροτερο. Γιατι το πνευμονογαστρικο σημερα μπορει να εχει λογο να ερεθιστει απο το στομαχι, αυριο ομως αν το στομαχι ειναι ενταξει, ολα οκ. Φοβαμαι οτι οι πολλες και χρονικα κοντινες αλλαγες του καρδιακου ρυθμου, απο βραδυκαρδια κατα τη καταδυση (καταδυτικο αντανακλαστικο) και ταχυκαρδια κατα την εξοδο με το "λαχανιασμα" μπορει να προκαλουν απορρυθμιση του "ηλεκτρονικου κεντρου" της καρδιας. Αρα οσο περισσοτερες βουτιες, μεγαλοι χρονοι βυθου και κοπιωδης η προσπαθεια τοσο μεγαλυτερη πιθανοτητα για καρδιολογικα θεματα.
Πολλοι απο τους θανατους που εχουν αποδωθει σε υποξια μπορει να οφειλονται σε ανακοπες.
Και εγω προσωπικα αισθανομαι καποιες φορες ανωμαλιες στον καρδιακο ρυθμο που ανατασσονται ευτυχως συντομα και αυτοματα.
Η επιδραση της καταδυσης στη καρδιακη λειτουργια πρεπει οπωσδηποτε να μελετηθει.
:hello:
Άβαταρ μέλους
Psarogiatros
 
Δημοσιεύσεις: 2297
Εγγραφή: 01 Φεβ 2011, 09:34

Re: Για το φορουμάκι κι από μένα...

Νέα δημοσίευσηαπό iosub » 02 Αύγ 2017, 00:24

dimak έγραψε:Δυσκολεύομαι λίγο να γράψω να γράψω για το συγκεκριμένο θέμα γιατί θα εκθέσω απανωτά και επαναλαμβανόμενα λάθη στα πλαίσια ενός επικίνδυνου περιστατικού κατά τη διάρκεια ψαρέματος.
Μετράει όμως ότι αυτή τη φάση της ζωής του φόρουμ ,αλλά και συνολικότερα σε μια περίοδο που πασχίζουμε να καταλάβουμε τους μηχανισμούς των ατυχημάτων χρειάζεται ειλικρίνεια και εξωστρέφεια.
Εκθέτω γρήγορα τις δικαιολογίες μου για να ξεμπερδεύω με αυτές, να με "κράξετε" όσο θέλετε με κάθε δίκιο.
Το περιστατικό που θα περιγράψω συνέβη σε μοναχικό ψάρεμα , χωρίς περαιτέρω σχολιασμό...
Η γενιά μου έμαθε δυστυχώς έτσι και κάποιοι δεν αλλάξαμε συνήθειες σε πείσμα της λογικής και της ασφάλειας.
Η αλήθεια είναι ότι ως dimak είμαι μάλλον πολύ πιο γνωστός στους ψαροντουφεκάδικους κύκλους , πάρα ως Δημήτρης Μακρέας που ελάχιστοι με γνωρίζουν και ακόμα πιο λίγοι έχουν ψαρέψει μαζί μου. Πάντα ήμουν λίγο μονόχνωτος και μοναχικός μακρυά από τις παρέες των ψαροντουφεκάδων για πολλούς λόγους.
Εδώ και πολλά χρόνια έχω βάλει του "κόφτες" μου στο ψάρεμα και έχω επιλέξει τη στασιμότητα σε βάθη και επιδόσεις και νιώθω πολύ άνετα με αυτό.
Όπως όμως είπα και πιο πάνω αυτά είναι φτηνές δικαιολογίες για μια απαράδεκτη και επικίνδυνη επιλογή...

Στις αρχές του Γενάρη βρέθηκα μόνος σε κοντινό , αγαπημένο και πολύ φιλικό τόπο χωρίς μεγάλες απαιτήσεις και χωρίς ιδιαίτερες προσδοκίες.
Ένα μόνο ξεκομμένο από την ακτογραμμή σημείο ήταν σχετικά δύσκολο λόγω βάθους και θολούρας.. Το σημείο αυτό είναι μια ισοβαθής τραγάνα σε μέγεθος γηπέδου ποδοσφαίρου που στη βορειοδυτική άκρη του έχει τρεις τέσσερις πλάκες που συχνά κάνουν ανέβασμα στήρες και μικρούς ροφούς, ενώ δε λείπουν οι μεγάλοι σαργοί και περιστασιακά συναγρίδες.
Συνήθως κάνω δυο-τρεις βουτιές και πάντα επιδιώκω μια σύλληψη έξω από τις πλάκες. Εκείνη τη μέρα έπεσα λίγο πιο μακρυά από τις πλάκες λόγω θολούρας με αποτέλεσμα το συρτό να είναι μεγαλύτερο από όσο υπολόγιζα... Κεντράρισα μια δίκιλη στήρα και καθώς ήμουν έτοιμος να κάνω τη βολή αντιλήφθηκα ένα αρκετά μεγαλύτερο ψάρι περίπου 6-7 μέτρα από μένα.. αλλαγή πλάνου αθόρυβο πλησίασμα και βολή τη στιγμή που το ψάρι ετοιμαζόταν να στρίψει.
Μέχρι εκεί όλα πήγαν καλά.. Αγαντάρισα για να κρατήσω το ψάρι εκτός πλάκας και να το ανεβάσω στην ίδια βουτιά αλλά το σκαλωμένο φτεράκι με ανάγκασε σε 3-4 δυνατές χεριές χωρίς αποτέλεσμα. Τη στιγμή εκείνη αισθάνθηκα μια μικρή δυσφορία και η ανάδυση μου ήταν δύσκολη.
Στην επιφάνεια ένιωθα μια υπερβολική κόπωση και ήπια δύσπνοια.
΄Ήξερα τι είχε συμβεί....
Κάτι που μου έχει συμβεί στο παρελθόν , πρώτη φορά πριν είκοσι χρόνια... κολπική μαρμαρυγή συνέπεια έντονου ερεθισμού του πνευμονογαστρικού νεύρου.
σχεδόν όλα τα επεισόδια στο παρελθόν είχαν συμβεί μετά από πολύ έντονο εμετό, κάποιες φορές στο ασθενοφόρο κατά τη διάρκεια διακομιδής ,αλλά και στη θάλασσα μετά από έντονη ναυτία.
Αυτή τη φορά η αιτία μάλλον ήταν κάποιος πολύ έντονος διαφραγματικός σπασμός στη φάση που τραβούσα με δύναμη και κατέβαλα σημαντικό έργο...
Η καρδιά μου είναι απόλυτα φυσιολογική στις "στεριανές συνθήκες"...
Με την καρδιά μου να χτυπάει σε ρυθμούς "μαντηλάτου" υποχρεώθηκα σε μία ακόμα βουτιά για να ανεβάσω το ψάρι... μια βουτιά υπό φυσιολογικές συνθήκες ήταν αστεία έγινε πολύ ψυχοφθόρα.
το ένα περίπου μίλι που είχα να κολυμπήσω μόνος και με αρρυθμία ήταν βασανιστήριο...
Μεγαλύτερο βασανιστήριο όμως ήταν να υποκριθώ ένα τεράστιο χαμόγελο στο γυρισμό στο σπίτι τη στιγμή που δυσφορούσα και δυσπνοούσα, αλλά και είχα την αγωνία για το πότε η αρρυθμία θα ανατασσόταν ...
Δύο ώρες αργότερα η περιπέτεια τελείωσε αλλά και η επίγευση του ψαρέματος ήταν απαίσια. ¨ούτε λόγος να χαρώ το υπέροχο θήραμα που είχα καταφέρει.
Ξέρω ότι θα μπορούσε να ήταν ακόμα πιο δύσκολα και ότι έθεσα τον εαυτό μου σε κίνδυνο με άγνωστες συνέπειες.
Βρίσκω το θάρρος να καταθέσω την άσχημη αυτή εμπειρία ίσως και για να κεντρίσω και άλλους φίλους να καταθέσουν την εμπειρία τους.
Αλλά και για να δείξω ότι δεν είναι όλα τα ατυχήματα υποξίες και ότι ακόμα και απόλυτα υγιείς άνθρωποι σε συνθήκες ψαρέματος μπορεί να εμφανίσουν προβλήματα...
Καλές αναδύσεις σε όλους..



Psarogiatros έγραψε:Δημητρη εκανες πολυ καλα που ανεβασες τετοιο θεμα. Αμεσως εκτεθηκαν και αλλα περιστατικα που δειχνουν τι μπορει να συμβει στη θαλασσα και το ψαρεμα με ψαροντουφεκο. Ετσι πολλα απο τα παιδια που θα διαβασουν θα ωφεληθουν και θα ειναι σε εγρηγορση. Θα μπορουσα να εξιστορω ωρες περιστατικα απροβλεπτα που εχω βιωσει στη θαλασσα ολα αυτα τα χρονια. Ομως το καρδιολογικο θεμα που εθεσες ειναι αρκετα σοβαρο και φοβαμαι οτι θα μας απασχολησει αρκετα τα επομενα χρονια.
Γιατι το λεω ομως αυτο. Γιατι ηδη ακουγονται περιστατικα κολπικης μαρμαρυγης και σε αλλους δυτες με ενα κοινο χαρακτηριστικο οσον αφορα στην πυροδοτηση του φσινομενου: μεγαλοι χρονοι βυθου, μικροι χρονοι επιφανειας και κοπιωδης προσπαθεια (βλεπε ρεμα, ξεβραχωμα, κλπ). Ετσι οπως εξελισσεται το σπορ με ολο και βαθυτερες βουτιες και μεγαλους χρονους, σε λιγο ισως υπαρξουν και αλλα θεματα να συζηταμε εκτος απο την υποξια και τη νοσο.
Εδωσες μια εξηγηση με τον ερεθισμο του πνευμονογαστρικου. Εγω φοβαμαι κατι χειροτερο. Γιατι το πνευμονογαστρικο σημερα μπορει να εχει λογο να ερεθιστει απο το στομαχι, αυριο ομως αν το στομαχι ειναι ενταξει, ολα οκ. Φοβαμαι οτι οι πολλες και χρονικα κοντινες αλλαγες του καρδιακου ρυθμου, απο βραδυκαρδια κατα τη καταδυση (καταδυτικο αντανακλαστικο) και ταχυκαρδια κατα την εξοδο με το "λαχανιασμα" μπορει να προκαλουν απορρυθμιση του "ηλεκτρονικου κεντρου" της καρδιας. Αρα οσο περισσοτερες βουτιες, μεγαλοι χρονοι βυθου και κοπιωδης η προσπαθεια τοσο μεγαλυτερη πιθανοτητα για καρδιολογικα θεματα.
Πολλοι απο τους θανατους που εχουν αποδωθει σε υποξια μπορει να οφειλονται σε ανακοπες.
Και εγω προσωπικα αισθανομαι καποιες φορες ανωμαλιες στον καρδιακο ρυθμο που ανατασσονται ευτυχως συντομα και αυτοματα.
Η επιδραση της καταδυσης στη καρδιακη λειτουργια πρεπει οπωσδηποτε να μελετηθει.
:hello:



'Ελεγα να γράψω, να μη γράψω, τον τελευταίο καιρό δεν έχω καμία διάθεση να γράφω, γενικά... Ναι Σταύρο, είμαι κι εγώ πεπεισμένος πλέον (θα εξηγήσω το "πλέον" σε λίγο...) ότι η καρδιά και δη το ηλεκτροφυσιολογικό κέντρο της καρδιάς επιρεάζεται-επιβαρύνεται πολύ από το χόμπυ μας, ιδίαιτερα στα επίπεδα που το έχουμε φτάσει πλέον.

Τα τελευταία 15-20 χρόνια έχω κυριολεκτικά "ξετινάξει" την καρδιά μου σε εξετάσεις, λόγω παρόμοιων συμπτωμάτων που αναφέρετε: βραδυκαρδίες, έκτακτες συστολές, κομβικό ρυθμό, σπανιότατα πολύ έντονες ταχυκαρδίες που ανατάσσονται εντός δευτερολέπτων συνήθως, φτερουγίσματα γενικότερα.

Δεκάδες ΗΚΓ, triplex, 24ωρα holter ρυθμού ("χελώνα των Galapagos" χαρακτηρίστηκα από τους γιατρούς, που "θα ζήσει 200 χρόνια" λόγω των πολύ χαμήλων σφίξεων, 59 κατά μέσο όρο το λεπτό στο 24ωρο με το βράδυ να πέφτουν στις 36...), τέστ κοπώσεως, Μαγνητική & Αξονική στεφανιογραφίες, stress echo, αν ήταν πιο απλό θα είχα κάνει και Ηλεκτροφυσιολογικό Έλεγχο αλλά ο Αρρυθμιολόγος (Θεοδωράκης, όχι αστεία...) το θεώρησε περιττό, μιας και όλες οι υπόλοιπες εξετάσεις ήταν άριστες.

Το συμπέρασμα, αυτά πάνω-κάτω που είπε ο Σταύρος παραπάνω. Συν τις "πιεσμένες" Valsava και μια Γ.Ο.Π. σε συνδυασμό με διαφραγματοκοίλη (και αυτά από τη θάλασσσα παρακαλώ, δημιουργήθηκαν με τα χρόνια εναλλαγών πιέσεων...) που πιθανότατα διεγείρουν το Ηλεκτροφυσιολογικό σύστημα της καρδιάς. Τώρα εάν υπάρχει και κανα δεματιάκι, ο αρρυθμιολόγος διέγνωσε ότι είναι μάλλον απίθανο, αλλά ούτε καν συζήταγε για επεμβατική εξέταση με τα μηδενικά ευρήματα από όλες τις άλλες εξετάσεις.

Έχω μάθει να ζω και να ψαρεύω με τα φτερουγίσματά μου, έχω μάθει να μην τα φοβάμαι μιας και έτσι μου είπαν οι καρδιολόγοι ενώ αποκλείουν το οποιοδήποτε φάρμακο, εύχομαι να είναι μόνο ενοχλητικά και ακίνδυνα, όπως με διαβεβαιώνουν...
και τα σπίτια πιο λευκά, στου γλαυκού το γειτόνεμα.
Άβαταρ μέλους
iosub
 
Δημοσιεύσεις: 3067
Εγγραφή: 05 Ιουν 2009, 11:40
Τοποθεσία: Αθήνα-Πόρος-Ίος

Re: Για το φορουμάκι κι από μένα...

Νέα δημοσίευσηαπό thodoris981 » 02 Αύγ 2017, 01:39

iosub έγραψε:
dimak έγραψε:Δυσκολεύομαι λίγο να γράψω να γράψω για το συγκεκριμένο θέμα γιατί θα εκθέσω απανωτά και επαναλαμβανόμενα λάθη στα πλαίσια ενός επικίνδυνου περιστατικού κατά τη διάρκεια ψαρέματος.
Μετράει όμως ότι αυτή τη φάση της ζωής του φόρουμ ,αλλά και συνολικότερα σε μια περίοδο που πασχίζουμε να καταλάβουμε τους μηχανισμούς των ατυχημάτων χρειάζεται ειλικρίνεια και εξωστρέφεια.
Εκθέτω γρήγορα τις δικαιολογίες μου για να ξεμπερδεύω με αυτές, να με "κράξετε" όσο θέλετε με κάθε δίκιο.
Το περιστατικό που θα περιγράψω συνέβη σε μοναχικό ψάρεμα , χωρίς περαιτέρω σχολιασμό...
Η γενιά μου έμαθε δυστυχώς έτσι και κάποιοι δεν αλλάξαμε συνήθειες σε πείσμα της λογικής και της ασφάλειας.
Η αλήθεια είναι ότι ως dimak είμαι μάλλον πολύ πιο γνωστός στους ψαροντουφεκάδικους κύκλους , πάρα ως Δημήτρης Μακρέας που ελάχιστοι με γνωρίζουν και ακόμα πιο λίγοι έχουν ψαρέψει μαζί μου. Πάντα ήμουν λίγο μονόχνωτος και μοναχικός μακρυά από τις παρέες των ψαροντουφεκάδων για πολλούς λόγους.
Εδώ και πολλά χρόνια έχω βάλει του "κόφτες" μου στο ψάρεμα και έχω επιλέξει τη στασιμότητα σε βάθη και επιδόσεις και νιώθω πολύ άνετα με αυτό.
Όπως όμως είπα και πιο πάνω αυτά είναι φτηνές δικαιολογίες για μια απαράδεκτη και επικίνδυνη επιλογή...

Στις αρχές του Γενάρη βρέθηκα μόνος σε κοντινό , αγαπημένο και πολύ φιλικό τόπο χωρίς μεγάλες απαιτήσεις και χωρίς ιδιαίτερες προσδοκίες.
Ένα μόνο ξεκομμένο από την ακτογραμμή σημείο ήταν σχετικά δύσκολο λόγω βάθους και θολούρας.. Το σημείο αυτό είναι μια ισοβαθής τραγάνα σε μέγεθος γηπέδου ποδοσφαίρου που στη βορειοδυτική άκρη του έχει τρεις τέσσερις πλάκες που συχνά κάνουν ανέβασμα στήρες και μικρούς ροφούς, ενώ δε λείπουν οι μεγάλοι σαργοί και περιστασιακά συναγρίδες.
Συνήθως κάνω δυο-τρεις βουτιές και πάντα επιδιώκω μια σύλληψη έξω από τις πλάκες. Εκείνη τη μέρα έπεσα λίγο πιο μακρυά από τις πλάκες λόγω θολούρας με αποτέλεσμα το συρτό να είναι μεγαλύτερο από όσο υπολόγιζα... Κεντράρισα μια δίκιλη στήρα και καθώς ήμουν έτοιμος να κάνω τη βολή αντιλήφθηκα ένα αρκετά μεγαλύτερο ψάρι περίπου 6-7 μέτρα από μένα.. αλλαγή πλάνου αθόρυβο πλησίασμα και βολή τη στιγμή που το ψάρι ετοιμαζόταν να στρίψει.
Μέχρι εκεί όλα πήγαν καλά.. Αγαντάρισα για να κρατήσω το ψάρι εκτός πλάκας και να το ανεβάσω στην ίδια βουτιά αλλά το σκαλωμένο φτεράκι με ανάγκασε σε 3-4 δυνατές χεριές χωρίς αποτέλεσμα. Τη στιγμή εκείνη αισθάνθηκα μια μικρή δυσφορία και η ανάδυση μου ήταν δύσκολη.
Στην επιφάνεια ένιωθα μια υπερβολική κόπωση και ήπια δύσπνοια.
΄Ήξερα τι είχε συμβεί....
Κάτι που μου έχει συμβεί στο παρελθόν , πρώτη φορά πριν είκοσι χρόνια... κολπική μαρμαρυγή συνέπεια έντονου ερεθισμού του πνευμονογαστρικού νεύρου.
σχεδόν όλα τα επεισόδια στο παρελθόν είχαν συμβεί μετά από πολύ έντονο εμετό, κάποιες φορές στο ασθενοφόρο κατά τη διάρκεια διακομιδής ,αλλά και στη θάλασσα μετά από έντονη ναυτία.
Αυτή τη φορά η αιτία μάλλον ήταν κάποιος πολύ έντονος διαφραγματικός σπασμός στη φάση που τραβούσα με δύναμη και κατέβαλα σημαντικό έργο...
Η καρδιά μου είναι απόλυτα φυσιολογική στις "στεριανές συνθήκες"...
Με την καρδιά μου να χτυπάει σε ρυθμούς "μαντηλάτου" υποχρεώθηκα σε μία ακόμα βουτιά για να ανεβάσω το ψάρι... μια βουτιά υπό φυσιολογικές συνθήκες ήταν αστεία έγινε πολύ ψυχοφθόρα.
το ένα περίπου μίλι που είχα να κολυμπήσω μόνος και με αρρυθμία ήταν βασανιστήριο...
Μεγαλύτερο βασανιστήριο όμως ήταν να υποκριθώ ένα τεράστιο χαμόγελο στο γυρισμό στο σπίτι τη στιγμή που δυσφορούσα και δυσπνοούσα, αλλά και είχα την αγωνία για το πότε η αρρυθμία θα ανατασσόταν ...
Δύο ώρες αργότερα η περιπέτεια τελείωσε αλλά και η επίγευση του ψαρέματος ήταν απαίσια. ¨ούτε λόγος να χαρώ το υπέροχο θήραμα που είχα καταφέρει.
Ξέρω ότι θα μπορούσε να ήταν ακόμα πιο δύσκολα και ότι έθεσα τον εαυτό μου σε κίνδυνο με άγνωστες συνέπειες.
Βρίσκω το θάρρος να καταθέσω την άσχημη αυτή εμπειρία ίσως και για να κεντρίσω και άλλους φίλους να καταθέσουν την εμπειρία τους.
Αλλά και για να δείξω ότι δεν είναι όλα τα ατυχήματα υποξίες και ότι ακόμα και απόλυτα υγιείς άνθρωποι σε συνθήκες ψαρέματος μπορεί να εμφανίσουν προβλήματα...
Καλές αναδύσεις σε όλους..



Psarogiatros έγραψε:Δημητρη εκανες πολυ καλα που ανεβασες τετοιο θεμα. Αμεσως εκτεθηκαν και αλλα περιστατικα που δειχνουν τι μπορει να συμβει στη θαλασσα και το ψαρεμα με ψαροντουφεκο. Ετσι πολλα απο τα παιδια που θα διαβασουν θα ωφεληθουν και θα ειναι σε εγρηγορση. Θα μπορουσα να εξιστορω ωρες περιστατικα απροβλεπτα που εχω βιωσει στη θαλασσα ολα αυτα τα χρονια. Ομως το καρδιολογικο θεμα που εθεσες ειναι αρκετα σοβαρο και φοβαμαι οτι θα μας απασχολησει αρκετα τα επομενα χρονια.
Γιατι το λεω ομως αυτο. Γιατι ηδη ακουγονται περιστατικα κολπικης μαρμαρυγης και σε αλλους δυτες με ενα κοινο χαρακτηριστικο οσον αφορα στην πυροδοτηση του φσινομενου: μεγαλοι χρονοι βυθου, μικροι χρονοι επιφανειας και κοπιωδης προσπαθεια (βλεπε ρεμα, ξεβραχωμα, κλπ). Ετσι οπως εξελισσεται το σπορ με ολο και βαθυτερες βουτιες και μεγαλους χρονους, σε λιγο ισως υπαρξουν και αλλα θεματα να συζηταμε εκτος απο την υποξια και τη νοσο.
Εδωσες μια εξηγηση με τον ερεθισμο του πνευμονογαστρικου. Εγω φοβαμαι κατι χειροτερο. Γιατι το πνευμονογαστρικο σημερα μπορει να εχει λογο να ερεθιστει απο το στομαχι, αυριο ομως αν το στομαχι ειναι ενταξει, ολα οκ. Φοβαμαι οτι οι πολλες και χρονικα κοντινες αλλαγες του καρδιακου ρυθμου, απο βραδυκαρδια κατα τη καταδυση (καταδυτικο αντανακλαστικο) και ταχυκαρδια κατα την εξοδο με το "λαχανιασμα" μπορει να προκαλουν απορρυθμιση του "ηλεκτρονικου κεντρου" της καρδιας. Αρα οσο περισσοτερες βουτιες, μεγαλοι χρονοι βυθου και κοπιωδης η προσπαθεια τοσο μεγαλυτερη πιθανοτητα για καρδιολογικα θεματα.
Πολλοι απο τους θανατους που εχουν αποδωθει σε υποξια μπορει να οφειλονται σε ανακοπες.
Και εγω προσωπικα αισθανομαι καποιες φορες ανωμαλιες στον καρδιακο ρυθμο που ανατασσονται ευτυχως συντομα και αυτοματα.
Η επιδραση της καταδυσης στη καρδιακη λειτουργια πρεπει οπωσδηποτε να μελετηθει.
:hello:



'Ελεγα να γράψω, να μη γράψω, τον τελευταίο καιρό δεν έχω καμία διάθεση να γράφω, γενικά... Ναι Σταύρο, είμαι κι εγώ πεπεισμένος πλέον (θα εξηγήσω το "πλέον" σε λίγο...) ότι η καρδιά και δη το ηλεκτροφυσιολογικό κέντρο της καρδιάς επιρεάζεται-επιβαρύνεται πολύ από το χόμπυ μας, ιδίαιτερα στα επίπεδα που το έχουμε φτάσει πλέον.

Τα τελευταία 15-20 χρόνια έχω κυριολεκτικά "ξετινάξει" την καρδιά μου σε εξετάσεις, λόγω παρόμοιων συμπτωμάτων που αναφέρετε: βραδυκαρδίες, έκτακτες συστολές, κομβικό ρυθμό, σπανιότατα πολύ έντονες ταχυκαρδίες που ανατάσσονται εντός δευτερολέπτων συνήθως, φτερουγίσματα γενικότερα.

Δεκάδες ΗΚΓ, triplex, 24ωρα holter ρυθμού ("χελώνα των Galapagos" χαρακτηρίστηκα από τους γιατρούς, που "θα ζήσει 200 χρόνια" λόγω των πολύ χαμήλων σφίξεων, 59 κατά μέσο όρο το λεπτό στο 24ωρο με το βράδυ να πέφτουν στις 36...), τέστ κοπώσεως, Μαγνητική & Αξονική στεφανιογραφίες, stress echo, αν ήταν πιο απλό θα είχα κάνει και Ηλεκτροφυσιολογικό Έλεγχο αλλά ο Αρρυθμιολόγος (Θεοδωράκης, όχι αστεία...) το θεώρησε περιττό, μιας και όλες οι υπόλοιπες εξετάσεις ήταν άριστες.

Το συμπέρασμα, αυτά πάνω-κάτω που είπε ο Σταύρος παραπάνω. Συν τις "πιεσμένες" Valsava και μια Γ.Ο.Π. σε συνδυασμό με διαφραγματοκοίλη (και αυτά από τη θάλασσσα παρακαλώ, δημιουργήθηκαν με τα χρόνια εναλλαγών πιέσεων...) που πιθανότατα διεγείρουν το Ηλεκτροφυσιολογικό σύστημα της καρδιάς. Τώρα εάν υπάρχει και κανα δεματιάκι, ο αρρυθμιολόγος διέγνωσε ότι είναι μάλλον απίθανο, αλλά ούτε καν συζήταγε για επεμβατική εξέταση με τα μηδενικά ευρήματα από όλες τις άλλες εξετάσεις.

Έχω μάθει να ζω και να ψαρεύω με τα φτερουγίσματά μου, έχω μάθει να μην τα φοβάμαι μιας και έτσι μου είπαν οι καρδιολόγοι ενώ αποκλείουν το οποιοδήποτε φάρμακο, εύχομαι να είναι μόνο ενοχλητικά και ακίνδυνα, όπως με διαβεβαιώνουν...


Αυτα τα φτερουγισματα....
Ξερω πως νιωθεις..
Εμενα μολις μου ειπε ο γιατρος οτι ολα ειναι οκ λες και εξαφανιστηκαν.
Καποτε σε περιοδους στρες μπορει να μου θυμισουν οτι υπαρχουν αλλα τα καλωσοριζω και φευγουν.
Το να γυρνας παντως απο βαθια βουτια και να κανει η καρδια οτι θελει(ειδικα οταν δεν ξερεις οτι εισαι καλα)
ειναι απο τις πιο φρικιαστικες στιγμες που εχω ζησει.
......
Ωραιο θεμα dimak :hello:
thodoris981
 
Δημοσιεύσεις: 194
Εγγραφή: 18 Ιαν 2014, 14:22

Re: Για το φορουμάκι κι από μένα...

Νέα δημοσίευσηαπό babis79 » 02 Αύγ 2017, 08:50

Καλημέρα και από εμένα.
Καταρχάς να σου ευχηθώ να είσαι πάντα σιδερένιος και υγιής. Αντιλαμβάνομαι πως θέλει να έχεις τσαγανό για να δημοσιεύσεις μια τέτοια ιστορία και πως δεν το έκανες (μόνο) για ψυχανάλυση, αλλά για να βοηθήσεις τα υπόλοιπα μέλη της κοινότητας μας.
Δεν γράφω συχνά, αλλά να πω δύο λόγια που μου έκαναν εντύπωση στην ιστορία σου, τα οποία απευθύνονται σε εσένα προσωπικά (πέρα από τα αυτονόητα ότι δεν ψαρεύουμε μόνοι κτλ, που ήδη τα ξέρεις και για αυτό έγραψες ότι έγραψες).
Μου κάνει εντύπωση, που ενώ είχες όλα αυτά τα συμπτώματα και ήξερες τι έχεις και ήξερες πως έχεις άλλο ένα μίλι επιστροφής, έκανες άλλη μία βουτιά για να ανακτήσεις το ψάρι-βέργα!
2ον, που ενώ συνέχιζες να έχεις συμπτώματα καρδιολογικά, γύρισες σπίτι σου και δεν πήγες νοσοκομείο, ελπίζοντας σε αυτόματη ανάταξη!

Η κολπική μαρμαρυγή χρήζει, σύμφωνα με τις νέες οδηγίες, μόνιμη αντιθρομβωτική αγωγή και δεν είναι καλοήθη αρρυθμία, όπως οι έκτακτες κολπικές συστολές. Τώρα φυσικά, που δεν καταγράφηκε η αρρυθμία σε νοσοκομείο, δύσκολα κάποιος ιατρός θα σου χορηγήσει τέτοια αγωγή.
Γενικά, ελπίζω να αντιλαμβάνεσαι πως θέτεις το εαυτό σου σε μεγάλο κίνδυνο και μάλλον πρέπει να διακόψεις οριστικά το ψαροντούφεκο.
Συγνώμη αν σε στεναχωρώ, αλλά τα λέω τελείως φιλικά και με μόνο σκοπό να μην ακούσουμε κάποια κακή είδηση αύριο μεθαύριο.
Καλή συνέχεια και να πάρεις σοφές-γενναίες αποφάσεις
:hello:
babis79
 
Δημοσιεύσεις: 107
Εγγραφή: 12 Νοέμ 2010, 19:48

Re: Για το φορουμάκι κι από μένα...

Νέα δημοσίευσηαπό dimak » 02 Αύγ 2017, 20:00

babis79 έγραψε:Καλημέρα και από εμένα.
Καταρχάς να σου ευχηθώ να είσαι πάντα σιδερένιος και υγιής. Αντιλαμβάνομαι πως θέλει να έχεις τσαγανό για να δημοσιεύσεις μια τέτοια ιστορία και πως δεν το έκανες (μόνο) για ψυχανάλυση, αλλά για να βοηθήσεις τα υπόλοιπα μέλη της κοινότητας μας.
Δεν γράφω συχνά, αλλά να πω δύο λόγια που μου έκαναν εντύπωση στην ιστορία σου, τα οποία απευθύνονται σε εσένα προσωπικά (πέρα από τα αυτονόητα ότι δεν ψαρεύουμε μόνοι κτλ, που ήδη τα ξέρεις και για αυτό έγραψες ότι έγραψες).
Μου κάνει εντύπωση, που ενώ είχες όλα αυτά τα συμπτώματα και ήξερες τι έχεις και ήξερες πως έχεις άλλο ένα μίλι επιστροφής, έκανες άλλη μία βουτιά για να ανακτήσεις το ψάρι-βέργα!
2ον, που ενώ συνέχιζες να έχεις συμπτώματα καρδιολογικά, γύρισες σπίτι σου και δεν πήγες νοσοκομείο, ελπίζοντας σε αυτόματη ανάταξη!

Η κολπική μαρμαρυγή χρήζει, σύμφωνα με τις νέες οδηγίες, μόνιμη αντιθρομβωτική αγωγή και δεν είναι καλοήθη αρρυθμία, όπως οι έκτακτες κολπικές συστολές. Τώρα φυσικά, που δεν καταγράφηκε η αρρυθμία σε νοσοκομείο, δύσκολα κάποιος ιατρός θα σου χορηγήσει τέτοια αγωγή.
Γενικά, ελπίζω να αντιλαμβάνεσαι πως θέτεις το εαυτό σου σε μεγάλο κίνδυνο και μάλλον πρέπει να διακόψεις οριστικά το ψαροντούφεκο.
Συγνώμη αν σε στεναχωρώ, αλλά τα λέω τελείως φιλικά και με μόνο σκοπό να μην ακούσουμε κάποια κακή είδηση αύριο μεθαύριο.
Καλή συνέχεια και να πάρεις σοφές-γενναίες αποφάσεις
:hello:


Κατ΄αρχήν να ευχαριστήσω όλους για τη συμμετοχή και την προσπάθεια να φωτίσουμε λίγο-πολύ άγνωστες αιτίες ατυχημάτων και την κατάθεση της εμπειρίας σας.
Επίσης για τον -εως υπερβολής- ευγενικό τρόπο με τον οποίο με μαλώσατε.
Φίλε Μπάμπη (υποθέτω έτσι σε λένε) ο αντίκτυπος που έχουν οι πράξεις μας σε καλοπροαίρετους ανθρώπους πάντα μας βοηθάμε να τις "μετρήσουμε" καλύτερα. Φυσικά και δε με στεναχωρείς.
Υποθέτω επίσης πως είσαι γιατρός ή επαγγελματίας υγείας...
Κι εγώ γιατρός είμαι!!!
Η δεύτερη βουτιά έγινε υποθέτω γιατί ένα τμήμα του μυαλού αρνείται να αποδεχτεί αυτό που συμβαίνει. Παρότι ήξερα ήδη μετά την πρώτη βουτιά τι μάλλον έχει συμβεί , έλεγξα το ρυθμό μετά τη δεύτερη βουτιά...
Η αγωγή που πήρα στο σπίτι περιλάμβανε και χαμηλού μοριακού βάρους ηπαρίνη... Βεβαίως συχνά οι γιατροί είμαστε άθλιοι ασθενείς κι εγώ δεν αποτελώ εξαίρεση!
Το CHA2DS2-VASc (εργαλείο με το οποίο μετράμε το θρομβοεμβολικό κίνδυνο για τους μη γνώστες) σκόρερ μου είναι 0 οπότε προς το παρόν μάλλον δεν έχω ένδειξη μόνιμης αντιπηκτικής αγωγής.

Πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση!!
dimak
 
Δημοσιεύσεις: 814
Εγγραφή: 23 Ιαν 2009, 17:19


Επιστροφή στο Φυσιολογία.

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 5 επισκέπτες